444

فارسي

عبدالمطلب بن حسن بن محمد اصفهاني

غره ذي حجه 1088

نستعليق و متن نسخ معرب

12 س

115 گ

عناوين و ترجمه ها به شنگرف، صفحات مجدول به زر و مشكي ، برگ اول داراي سرلوح زرين

تيماج قهوه اي بدون مقوا

5/12*22 س م.

حمد و سپاس و شكر بي قياس جناب حضرت آمري را كه آيات شريفه و ادعيه منيفه را ذريعه اجابت دعوات گردانيد.

تصحيح شده، در برگ آغازين يادداشتي در دعا و در چند برگ پاياني ادعيه متفرقه اي به خطي جديدتر آمده است. , رساله اي است در اعتبار و خواص «دوازده امام» خواجه نصيرالدين طوسي كه در آغاز از ميرداماد و شيخ بهائي و سيد نعمت الله جزائري و معين الدين اصفهاني و صدرالدين تبريزي نام برده و در اثناي كتاب به تاليف ديگر خود به نام «كلم الطيب» به سال 1073 و «شهاب ثاقب» اشاره نموده است و آورده كه به سال 1083 برخي از كتب حديث را نزد استادش مجلسي خوانده است. , در پايان، ترجمه 31 دعائي كه در معراج تعليم پيامبر اكرم ﴿ص﴾ در رفع برخي از مشكلات نمودند با ترجمه برخي از سوره هاي كوچك قرآني آمده و در غره ذي حجه 1088 تاليف آن به پايان رسيده است.

ابوسبا

1389/02/29

سده دوازدهم

443

ذريعه 7/140 با عنوان ختم دوازده امام