309

عربي

انام افتاده رساله هشتم:" و ادعاي او را شنيد و يقين به رسالت او كرده بعد مرتد شده اين كس نمي تواند بگويد اسباب...»

نسخ

گوناگون

68گ

تيماج قرمز بدون مقوا

5/11*5/17

آغاز رساله اول:«اححمد لله رب العالمين... فليعلم ان.....» آغاز رساله دوم:" الحمد لله الذي لا من شيء كان.....» آغاز رساله سوم:« ان عالم الذر ليس بعالم....» آغاز رساله چهارم:« اعلم ان الوجود اما وصفي و اما ذاتي....» آغاز رساله پنجم:« اعلم ان الله سبحانه يقول قل اي شيء» آغاز رساله شششم:« اعلم ان ما من العالي ابداً...» آغاز رساله هفتم: «الحمد لله رب العالمين... فيقول العبد...» آغاز رساله هشتم:« ثناي بي حد خداوندي را تعالي....»

انجام رساله اول:« ايلا من ماده سابقه فعلم...» انجام رساله دوم: من وصف فقد أثبت و من....» انجام رساله سوم:« و مداركه متعوه بما تعودت به في الدنيا....» انجام رساله چهارم:« بالنسبه الي الوجود الشخصي....» انجام رساله پنجم:« و الحمد لله الهادي الي طريق....» انجام رساله ششم:« اعلم ان ما من العالي....» انجام رساله هفتم:" و لا يجب أن يكون اسود كما يوجد....»

رساله اول: رساله مختصري است درباره وجود و تقسيمات آن، تأليف شده به سال 1270 در قريه لنجر كرمان. , رساله دوم: خطبه اي است در اشاره به برخي از مسائل فلسفي با استفاده از خطب مأثوره ائمه ﴿ع﴾. , رساله چهارم: رساله مختصري است در وجود و تقسيمات آن، ظاهراً برگرفته از يكي از كتابهاي كرماني و تأليف شده در 23 ذي حجه 1277. , رساله پنجم: فائده اي است در تفسير آيه 19 سوره انعام، تأليف شده در غره ربيع الاول 1278 , رساله ششم: فائده اي است در نفس انسان و روح نباتي و حيواني و رابطه آنها با افلاك، تأليف شده به روز سه شنبه 9 صفر 1278 , رساله هشتم: رساله است در بيان آنكه ضروريات و بديهيات اسلام از چه زماني بدان ضروري اطلاق مي شود كه انكار آن باعث كفر منكر مي گردد. , عناوين نانويس، تصحيح شده و در پايان رساله هفتم امضاي بلاغي بدون نام ديده مي شود. , بين رساله اول و دوم چند سوال از ميرزا حسن خان نائيني با جواب آن و چندين روايت در باره آخر الزمان ديده مي شوبين رساله هفتم و هشتم چندين يادداشت طبي به نقل از طب الائمه و چندين طلسم و فائده پراكنده در ادعيه و اوقات استخاره و كيميا و اشعار امير المؤمنين بعد وفات پيامبر ﴿ص﴾ و دعائي براي اسب و اسب سوار و بعد از رساله هشتم يادداشت مفصلي درباره يأجوج و مأجوج و آغاز رساله اي ظاهراً از حاج كريم خان كرماني در عما تصلح النفس و يخلو عنها عشوات العمي ديده مي شود.

محمدي نائيني، علي محمد بن محمد هاشم، الوجود , كرماني، كريم خان بن ابراهيم، الخطبه الجامعه، الوجود، تفسي آيه « قل اي شيء اكبر شهاده»، نفس الانسان، , احسائي، احمد بن زين الدين،1166- 1241ق.، عالم الذر , طباطبائي قمي كرماني، محمد بافر بن محمد جعفر شريف، الاصول المهمه , كرماني، كريم خان بن ابراهيم، الوجود , كرماني، كريم خان بن ابراهيم، تفسير آيه «قل اْي شي اْكبر شهاده» , كرماني، كريم خان بن ابراهيم، نفس الانسان , ضروريات اسلام

جمادي الاول 1278 با يك واسطه از روي نسخه مؤلف ﴿پايان رساله پنجم﴾

302