شماره رکورد
2301
زبان
فارسي
پديدآور
شيخ محمود بن امين الدين شبستري(730)
عنوان
مجموعه [نسخه خطي]
کاتب
رساله دوم: بخط محب علي بن مهدي حسيني قراچه داغي
خط
نستعليق
تعداد صفحات
رساله اول: 37گ، رساله دوم: 23گ
تزئينات متن
كاغذ الوان و عناوين شنگرف
نوع جلد
جلد تيماج مشكي ضربي
قطع
21×5/13 س م
آغاز
رساله اول: بنام آنكه جان را فكرت آموخت***چراغ دل بنور جان برافروخت زفضلش هردوعالم گشت روشن***ز فيضش خاك آدم گشت گلشن، رساله دوم: «الحمد لله رب العالمين . . شانزده چيز بايد تا مرد آوازه دوستي را شايد ، اول جود بايد بي طاقت صحبت»
انجام
رساله اول: غرض اين جمله كوتاه كن ياد***عزيزي گويدم رحمت بر او باد، رساله دوم: «ببذل با جاهل نصيحت با علما بتواضع»
يادداشت
امير حسين فرزند عالم هروي(718) بسال 717 ، هفده پرسش عرفاني در هفده بيت نزد شبستري به تبريز فرستاد ، شبستري بدستور پير خود بهاءالدين يعقوب تبريزي چند بيتي در پاسخ او سرود ، براي مرتبه دوم پيروي دستور داد كه بر آن ابيات افزوده شود ، و پس از افزودگي اين منظومه پيرامون نهصد بيت شده آن را بنامي كه ذكرش رفت ناميد . , درطي اين مناجات ها پند و اندرزهاي عرفاني و نقلهائي از بزرگان عرفا و صوفيان ديده مي شود .
موضوع
شعر
شناسه افزوده
خواجه عبدالله بن محمد انصاري(481)
تاريخ كتابت
رساله اول: بتاريخ 1259 ، رساله دوم: دهه آخر صفر 1255
شماره بازيابي
1526