210

فارسي

حسن بن علي رضا لاهيجي نجفي

نستعليق

9س

38 گ

عناوين به قرمز

جلد مقوائي، عطف پارچه اي مشكي و گوشه ها پارچه اي قرمز

11*17 س م.

باسمه المبداْ المبدع و سپاس بي قياس برآنكه منعكس شد تابش آفتاب هستيش برآينه هاي ماهيات امكان.

ظاهراً به خط مؤلف است. , تصحيح شده است. , در سفري كه مؤلف به سال 1298 به مشهد رضوي عليه السلام رفته به سفارش حاج مهدي قلي سهام الملك سرتيپ اول به خدمت حاكم خراسان و سيستان محمد تقي ميرزا ركن الدوله رسيده است، در مجلس وي سخن از قواعد عكسبرداري و تلگراف به ميان آمده و مؤلف رساله حاضر را در اين فن نگاشته است و آنرا در يك ظهور و يك روشنايي و يك شعاع و سه ظلمت و چهارده نور و يك مرآت تنظيم نموده بدين عناوين: , ظهور: در بيان موضوع و فائده و تعريف اين فن. , شعاع: در كيفيت انعكاس . , ظلمت اول: در آلات و محل ادويه ساختن.ظلمت دوم: در محل عاكس و شاخص است از حيث روشنائي و تاريكي و صافي و ابري بودن هوا.ظلمت سوم: در محل عامل. , نور اول: در ميزان است، مشتمل بر 6 تابش. نور دوم: پاك بودن آلات عمل عكس. نور سوم: در طريقه استعمال كلديون بودبرم. نور چهارم: عمل حمام نقره. نور پنجم: در دانستن كلديون بودبرم است. نور ششم: حمام نقره. نور هفتم: در گرفتن عكس. نور هشتم: در دواي ظهور. نور نهم: دواي ثبوت. نور دهم: در زاج قوت. نور يازدهم: در باسمه و اشقاش عكس. نور دوازدهم: در دواي ثبوت. نور سيزدهم: در محلول طلا. نور چهاردهم: محلول هل پوسول. , مرآت: در نسخه حاضر نيامده است.

ابوسبا

1389/02/07

23 رجب 1298

207