202

فارسي

نستعليق

گوناگون

61گ

عناوين به قرمز

تيماج قرمز مجدول

11*5/18 س م.

رساله دوم:" كتاب لغات و اصطلاحات عرفا كه عزيز نسفي جهت طالبان علم و معرفت بيان كرده است". رساله چهارم:" سبب تأليف اين مختصر آن بود كه والد اين فقير بر حسن ظني كه ايشان را به اين فقير بود امر كردند به اين كه براي ما چيزي بنويس".

رساله دوم در معناي واژه هايي كه صوفيان به كار بردند، در سه مطلب بدين عناوين: مطلب اول: در اسامي معشوق و آنچه متعلق به اوست. مطلب دوم: در اسامي كه ميان عاشق و معشوق ممشترك است. مطلب سوم: در كلمات چندي كه مخصوص به عاشق و احوال اوست. اين رساله در آغاز به عزيز نسفي نسبت داده شده است و در ديباچه از عطار و ملاي روم و شيخ احمد جامي و فخر الدين عراقي نام برده است. , رساله چهارم، رساله است در وصول به مقامات عاليه كه مؤلف به دستور پدرش نگاشته است. , بين رساله دوم و سوم چندين يادداشت پراكنده در عرفان نظير شرح كلام نبوي "الفقر فخري" و اركان خرقه و نصايح رشيد الدين محمد واطوار دل و شهود انوار و اصطلاحات صوفيه شيخ سهل به عربي و متفرقاتي از نجم الدين كبري و در سه برگ پاياني چندين يادداشت متفرقه به نقل از مطلع العلوم آمده است.

عبد الرزاق كاشي، عبد الرزاق بن جلال الدين، -736ق.، اصطلاحات صوفيان , خواجه حورا، عبد الله، قرن 11ق.- نور وحدت , نجفي، حيدر، [رساله اي در عرفان] ,

سده سيزدهم

196

رساله اول: فهرستواره كتابهاي فارسي 7/88 , ذريعه 2/122 , فهرست فارسي مشار 1/348 , فهرست مرعشي 19/86 , رساله دوم: فهرستواره كتابهاي فارسي 7/91 , رساله سوم: فهرست نسخه هاي خطي فارسي 2/1472 , فهرست مرعشي 9/177 ,