1762

عربي

نظام الدين عبدالحي بن عبدالوهاب حسيني اشرفي(ق 10)

نستعليق

17س

178گ

نشاني متن به شنگرف يا نانويس

ومهر بيضوي " بنده شاه ولايت پروانه " ومهر بيضوي " العبدالمذنب محمد تقي "

جلدمقوائي، عطف تيماج مشكي

5/17×12

«اللهم انا نحمدك علي ما علمتنا من قواعد العقائد الدينية وألهمتنا من شرايع المعارف اليقينية».

«لظهور ان الوقت المحدود منتف فيها فلو اطلق عليها القضاء كان مجازاً، هذا ما تيسّر لي في شرح الرسالة المشهورة بالالفية..».

شرحي است مزجي بر رساله " الالفية " شهيد اول كه مؤلف پس از شرح مفصل خود بر اين كتاب نگاشته است ولي به واسطه حوادث روزگار مجبور به مهاجرت از وطن شده وبه كرمان رسيده است، به درخواست برخي از طلاب شرح حاضر نگاشته وآن را به نام سلطان وقت(كه در نسخه حاضر نام وي سفيد مانده است) تأليف نموده است ودر روز پنجشنبه 28 شوال 945 به پايان رسيده است. , تصحيح شده و در برگ پاياني امضاي مقابله‏اي در 18 شعبان 946 از مؤلف ديده مي‏شود، روي برگ اول دو يادداشت پاك شده وتملكي به سال 1033 ديده مي شود. , ويادداشتي كه نگاشته در 10 شعبان شروع به مقابله كتاب شده ويادداشتي در نسبت كتاب به طور احتمال به ابن ابي جمهور ديده مي‏شود،از موقوفات الفت , در رياض العلماء 89/3 سلطان مذكور را شاه طهماسب صفوي معرفي كرده است.

سده دهم

810

رياض العلما 3/87-90 , طبقات اعلام الشيعهق 10/119-120