1253

فارسي

ميرزا هاشم تبريزي(ق 14)

نستعليق

18گ

سطرها راسته و چليپا،

جلد مقوائي عطف پارچه

21 × 14 س م.

منم گه كعبه و گاهي كنشتم***زماني دوزخ و گاهي بهشتم گهي تكيه به اورنگ سلاطين***زده گه زير سر بنهاده خشتم

چند غزل و رباعي و مثنوي است پراكنده با تخلص « غمكده » كه در بعضي غزلها تبديل به « سالك » شده، و همچنين تخلص « مفلوك » در بعضي شعرهايش آمده است. , روي برگ اول يادداشتي است از سعيد نفيسي در معرفي شاعر،

بخط شاعر

2284