1239

فارسي

حسينعلي بن علي اصغر مازندراني متخلص به وفا(ق 13)

نستعليق

10 س

130 گ

عناوين شنگرف

جلد تيماج قرمز .

5/17 × 11 س م.

« حمد بيحد و سپاس بيقياس مالك الملك بيهمتائي را سزاست كه دست قدرتش بر كافه كائنات گشاده »

« اميدوارم كه از بخت سازگار متابعت مضامين اين افكار را صحبت آموزگار دانسته پيشنهاد خود كرده بدان قرار برقرار باشي »

پند و اندرزهائي است بيشتر استفاده شده از احاديث و گفته هاي ائمه هدي عليهم السلام ، با نگارش نسبتاً اديبانه ولي آسان تا فرزند كوچكش(محمد) كه كتاب براي او نوشته شده ، بتواند بهره برد . اين كتاب در يك ديباچه و يك مقدمه و سي فصل كوتاه و يك خاتمه مي باشد ، با تجليل از ناصر الدين شاه قاجار و امير دوست محمد خان معير الممالك در پايان و به سال 1296 موافق « ديوان وفا گشت ز اندرز معطل » و « ديوان وفا دين خرد علم مكمل » بپايان رسيده است . مختصر عناوين و موضوعات فصول چنين است: توحيد ، توسل به انبيا ، ذوي الحقوق ، حكم به تحصيل عموماً ، تحصيل علوم ، خط ، شكار ، اسب سواري ، قمار ، مسكرات ، ميراث ، مذاهب ، كيميا ، رفيق ، نبوت مطلقه و ولايت مطلقه ، تهذيب اخلاق ، ادب ، عشق مجازي ، نكاح ، تجارت ، فلاحت ، سياحت ، عبادت ، رياضت ، نوكري و فروسيت ، سلوك با اهل و خدم ، خواب ، سخاوت ، دولت و فقر ، نجوم و رمل و اختلاج و غيره ، اذكار . , پس از كتاب قصايد و غزليات و اشعار ديگر وفا كه بدست آمده ثبت شده و آخرين تاريخ سروده هايش 1297 مي باشد

شب يازدهم ذي القعده 1296

2268