1053

فارسي

شيخ اسماعيل بن حسين تائب تبريزي(1374)

بخط ناظم

نستعليق

56 گ

22×5/13 س م.

در طوس كه حبسگاه ما بارو بود***گفتار خوشم درد مرا دارو بود اسباب كتابتم ز قرطاس و قلم***ديوار كچ و چوبه اي از جارو بود

مجموعه اشعاري است كه تائب در زندان قصر قجر تهران بسال 1355 سروده است پس از اينكه مدتي در زندان مشهد بود و كاغذ و قلم نمي يافت تا شعر خود را در آن زندان يادداشت نمايد. اين مجموعه مشتمل بر رباعيات و قصائد و مثنويات و مخمسات مي باشد و بدون ترتيبي خاص گردآورده شده و گاهي داراي فوايد تاريخي مربوط به آن دوران نيز مي باشد. , نسخه بياضي و بامداد در زندان نوشته شده است.

1792