1050

فارسي

شيخ اسماعيل بن حسين تائب تبريزي(1374)

به خط ناظم

نستعليق

رساله اول:4 گ،رساله دوم:7گ، رساله سوم: 15 گ ، رساله چهارم:7 گ

17×5/11 س م.

رساله اول: نامه كه ازمهر ومحبت پراست***... رساله دوم: گفت سري سقطي من بخواب***هيچ نرفتم شبي از ..، رساله سوم: . اول هر نامه نمايم بجد***...، رساله چهارم: چه راهي است يارب كه خاصان روند***...

رساله اول:تائب نالان كه سك اين در است***... رساله دوم: اي كه گرفتي بكف اين تحفه را***..را، رساله سوم:همچوسخن خارق عادت بود***....، رساله چهارم: مرو تائب اينگونه راه رشد***... .

رساله اول:مثنوي است در يكصد و هجده بيت پيرامون حقيقت محبت الهي و محبان درگاه خداوند متعال ، با بياني عرفاني و تمجيد سراينده از شعر خويش . , نسخه اصلاح و افزوده شده است , رساله دوم:داستان ملاقات سري سقطي است با كنيزي بنام « تحفه » كه از محبت الهي واله و شيدا شده و كارش به ديوانگي كشيده و خريدن او را از مولايش و بعضي گفتگوهاي اين دو،با ترجمه اشعار عربي وي به فارسي ضمن اين مثنوي عرفاني كه در يكصد و شصت و نه بيت مي باشد. , رساله سوم: در وصف عاشقان حق و تشبيه آثار قدرت الهي به باد كه همه كار كند و با چشم ظاهري ديده نشود، و قصه توبه زهرا فاحشه آوازه خوان طهراني و داستان رابعه عدويه، و راز و نياز تائب بدرگاه قاضي الحاجات و اعتراف به توحيد و صفات اله. اين مثنوي در چهار صد و چهل و هفت بيت است. , رساله چهارم: گفتگوئي است با خداي متعال و سؤال از اينكه چرا عاشقان را مي كشد و آنها را در دوزخ عذاب مي كند ، پس از آن سراينده از اين فضولي عذر مي خواهد و راز و نياز به درگاه اله مي برد و اعتراف مي كند بر اينكه آنچه خدا كند حكيم است و با حكيم سخن نشايد. اين منظومه يكصد و نود و شش بيت مي باشد.

1763