1447

ENG3 244

Mehrdad Bidgoli

پديدارشناسي، اخلاق و بلاغت در شكسپير

دكتري

1402/04/25

166 ص .

حسين پيرنجم الدين

پيام عباسي

شكسپير , لويناس , پديدارشناسي , اخلاق , بلاغت , غيريت

Among the recent philosophical analyses of Shakespeare’s works, those addressed by the phenomenological ethics of Emmanuel Levinas have proved amply rewarding. As expected, critics have tried to use Levinas’s revolutionizing ideas on ethics to study Shakespeare an‎d explore untrodden spaces. This dissertation is an attempt to address Shakespeare drawing on studies on Early Modern selfhood done by a han‎dful of scholars, from Greenblatt an‎d Belsey to Marshall an‎d Selleck, connecting the missing dots to arrive at a self-conscious understan‎ding of Shakespeare in terms of an intermediary approach between New Historicism an‎d presentism on a phenomenological an‎d semiotic scale. What is more, through Bradford Vivian’s ethically-conscious accounts of rhetoric, the study also takes on board the matter of rhetoric an‎d discusses subjectivity an‎d alterity, ethics an‎d rhetoric/plainness in this regard. The dissertation begins with two preliminary chapters which revisit the significance of “philosophy” (both as a science an‎d as a linguistic element) in Shakespeare’s poetic an‎d theatrical works, emphasizing the fact that literature an‎d drama for Shakespeare act as the raw material an‎d basic elements of metaphysics, an‎d the condition of possibility of philosophy to emerge, operate an‎d (though in vain) try to tame this wilderness. With a general reappraisal of the metaphysical elements of Shakespeare’s theater in the next chapter, it is suggested that Shakespeare probably had partaken of what can be a metaphysics of alterity with which philosophy, politics an‎d rhetoric, among other things, struggle. The subsequent five chapters deal with the way Shakespeare tries to imagine interpersonal encounters within all the complexities of his metaphysical stage through the dialogue he envisions between such ideas as ethics an‎d rhetoric, selfhood an‎d otherness, speech an‎d silence. The study holds that “frustration of knowledge” is the central element of most metaphysical/interpersonal encounters.

در سال¬هاي اخير، از ميان تحليل¬هاي فلسفي از آثار شكسپير، آن دسته از خوانش¬هايي كه بر اخلاقِ پديدارشناختيِ امانوئل لويناس تكيه داشته¬اند در ميان شكسپيرشناسان از اهميت خاصي برخوردار بوده¬اند. آن¬گونه كه هويداست، منتقدان تلاش كرده¬اند تا با الهام از تأملاتِ انقلابيِ لويناس بر مبحث اخلاق، به مطالعه شكسپير پرداخته و به كاوشِ ايده¬هاي نوين بپردازند. اين رساله بر آن است تا ضمنِ گسترشِ اين نحله، مباحث مرتبط با سوژگي و ارتباط سوژه با جهان پيرامون و ديگران را در شكسپيرشناسي از گرينبلت و بلزي تا مارشال و سلك رديابي نموده و به دركي خودآگاه از شكسپير در ارتباطي بينابيني با سنت¬هاي نوتاريخ¬گرايي و كنون¬گرايي و مبتني بر نوعي پديدارشناسيِ نشانه¬شناختي دست يابد. افزون بر اين، اين مطالعه همچنين سعي دارد به كمكِ مطالعاتِ اخلاق¬محورِ برادفورد ويويان در مبحث بلاغت، اين مهم را در شكسپير جايگذاري نموده و مباحث سوژگي و غيريت، اخلاق و روراستي را در ارتباط پيچيدگي¬هاي اخلاقي و بلاغيِ آن¬ها بررسي كند. مطالعه¬ي حاضر پس از ارائه¬ي مقدمه¬اي بر ريشه¬هاي كليِ مبحثِ مدنظر در شكسپيرشناسي، در دو فصلِ متعاقب به بازنگريِ فلسفه (هم در قالبِ يكي از شاخه¬هاي اصليِ علوم انساني و هم به معناي زبانيِ آن) در آثار منظوم و نمايشي شكسپير پرداخته و متذكر مي-شود كه شكسپير ادبيات و نمايش را به مثابه مواد و عناصرِ اوليه¬ي ايده¬ي متافيزيكيِ خود از جهان دانسته و آن را شرطِ امكانِ فلسفه براي ظهور و رام كردنِ فضايي بدوي، غيرمنطقي و گاه ضدمنطقي در دلِ آن نشان مي¬دهد. در همين راستا، فصل سوم از رساله با بازخوانيِ عناصرِ متافيزيكيِ آثار شكسپير به اثباتِ اين مهم مي¬پردازد كه شكسپير در آثار خود به طراحي و جايگذاريِ متافيزيكِ غيريتي پرداخته كه فلسفه، سياست و بلاغت همواره درحال كشمكش با آن هستند. فصل¬هاي چهار تا هشت به بررسيِ بخشي از سياحت¬هاي شكسپير در بابِ روابط بين¬فردي در چارچوبِ متافيزيكي كه مي¬آفريند مي¬پردازد تا اهميت گفتگويي را بنماياند كه وي ميانِ مباحثي همچون اخلاق و بلاغت، سوژگي و غيريت، و سخن و سكوت برقرار مي¬كند. اين مطالعه نشان مي¬دهد كه «ابطالِ دانش» درموردِ ديگري خاصيتِ محوريِ مواجهه¬هاي متافيزيكي و بينافردي است.

مهرداد بيدگلي

981745002

زبان و ادبيات انگليسي

زبان و ادبيات انگليسي

161217

161218

9

161219

161220

161221

161222

161223

161224

161225

161226

161227

161228

Shakespeare , Levinas , Phenomenology , Ethics , Rhetoric , Alterity