1426

FRE2 376

Nasim Amini

بررسي قرارداد آموزشي بر اساس مدل دواز: بين يك معلم ايراني زبان فرانسه به عنوان زبان خارجي، يك زبان‌آموز كلمبيايي و يك زبان‌آموز ايراني

كارشناسي ارشد

06.11.1404

96 p

Dr. Kamyar Abdoltajedini

Dr. Mohammad-Hossein Otroshi

قرارداد آموزشي , فرمت , تحليل مكالمه , مدل تحليل دواز

The didactic contract refers to a set of models that are activated around a specific body of knowledge within a learning situation. It defines the roles adopted by participants in exolingual situations, in which the teacher can—an‎d indeed must—transmit linguistic an‎d cultural knowledge, while the learner is expected to show that this knowledge has been taken into account. This demonstration often takes the form of repeating the teacher’s utterance. The study of the didactic contract makes it possible to identify individuals’ behaviors in a foreign language learning situation, as well as their representations of their own role, the role of their interlocutor, the language itself, an‎d the learning process. In this research, we aimed to examine the nature of the didactic contract an‎d its impact on learning through classroom interactions between an Iranian teacher of French as a Foreign Language an‎d an Iranian learner, as well as interactions between the same teacher an‎d a Colombian learner. The analysis was conducted using Doise’s four-level analytical model (1980). The results of the analysis showed that the didactic contract in these interactions varied significantly, not only at the linguistic level but also in terms of roles, mutual expectations, interactional patterns, an‎d cultural representations held by each classroom participant. These variations were particularly evident at the situational an‎d ideological levels, highlighting the decisive role of social an‎d cultural factors in the co-construction an‎d redefinition of the didactic contract. This study emphasized the importance of considering interaction, social context, an‎d cultural representations in foreign language teaching.

قرارداد آموزشي به مجموعه اي از انتظارات (صريح يا ضمني) اطلاق مي‌شود كه در موقعيت‌هاي يادگيري ميان فراگير و معلم شكل مي‌گيرند و نقش هاي تعاملي آن‌ها را در فرآيند آموزش تعيين مي‌كنند. در اين موقعيت ها، معلم مي‌تواند و حتي موظف است دانش زباني و فرهنگي خود را انتقال دهد، و فراگير نيز ملزم است دريافت آن دانش را ابراز نمايد؛ دريافتي كه اصولا به شكل تكرار ظاهر مي‌شود. مطالعه‌ي اين مفهوم، امكان بررسي رفتارهاي فرد در حين يادگيري يك زبان خارجي، بازنمايي‌هاي او از جايگاه خود، جايگاه طرف مقابل، زبان هدف و فرايند يادگيري را فراهم مي‌سازد. در اين پژوهش، كوشش شد ماهيت قرارداد آموزشي و تاثير آن بر يادگيري در تعاملات ميان يك معلم ايراني و فرانسه آموز ايراني و همان معلم و زبان آموز كلمبيايي بر اساس مدل تحليل دواز(1980) بررسي شود. نتايج نشان داد كه قرارداد آموزشي در اين تعاملات ميان تعاملگران، نه‌تنها از نظر زباني بلكه از لحاظ نقش‌ها، انتظارات متقابل، الگوهاي تعاملي و بازنمايي‌هاي فرهنگي متنوع بود. اين تمايزات به‌ويژه در سطوح موقعيتي و ايدئولوژيك برجسته بودند و نقش تعيين‌كننده عوامل فرهنگي-اجتماعي را در فرايند هم‌ساخت و بازتعريف مستمر قرارداد آموزشي نمايان مي‌ساختند. پژوهش حاضر بر ضرورت در نظر گرفتن نقش تعامل، بافت اجتماعي و بازنمايي‌هاي فرهنگي در آموزش زبان‌هاي خارجي تأكيد مي‌ورزيد.

نسيم اميني

4021744002

آموزش زبان فرانسه

زبان و ادبيات فرانسه و روسي

157167

157168

3

157169

157170

157171

157172

157173

157174

157175

157176

Didactic contract , Format , Conversational analysis , Doiseʹs analysis model