1384

FRE2 369

Masoud Zarei

مطالعه زمان‌مندي در توليدات نوشتاري دانشجويان سال دوم دوره كارشناسي زبان فرانسه در دانشگاه اصفهان

كارشناسي ارشد

1404/07/08

62 p.

كاميار عبدالتاجديني

به‌كارگيري درست زمان‌هاي فعلي، جنبه‌اي اساسي در فراگيري صرف فعل زبان فرانسه به شمار مي‌آيد، اما همچنان براي زبان‌آموزان ـ چه مبتدي و چه پيشرفته ـ چالشي جدي محسوب مي‌شود. مقوله‌ي زمان‌مندي، به معناي چگونگيِ بازنمايي و سازمان‌دهي زمان در گفتار زبان‌آموزان، نقشي مركزي در اين فرايند دارد. اين امر تنها به تسلط صوري بر صرف افعال محدود نمي‌شود، بلكه توانايي جاي‌دادن نمودها در محور زمان و بيان رابطه‌ي زماني ميان آن‌ها را نيز در بر مي‌گيرد. در اين پژوهش، به بررسي كاربرد زمان‌هاي فعلي در توليدات نوشتاري زبان‌آموزان دانشگاه اصفهان پرداخته‌ايم. بدين منظور، 30 نوشته‌ي دانشجويان تحليل شد تا چگونگي به‌كارگيري زمان‌ها در ميان‌زبان آن‌ها مشخص گردد. دو پرسش اصلي اين پژوهش را هدايت مي‌كنند : 1. زبان‌آموزانِ فرانسوي چگونه زمان‌مندي را در نوشته‌هاي خود نشان مي‌دهند؟ 2. منابع اصليِ خطاهاي مربوط به كاربرد زمان‌هاي فعلي در ميان‌زبان آنان كدام‌اند؟ با تكيه بر الگوي زبان‌شناختي و رويكرد شناختي تحليل ميان‌زبانِ كُردر (Corder, 1971)، داده‌هاي خود را توصيف و تفسير كرديم. نتايج تحليل‌ها نشان مي‌دهد كه تمايز كاربردي ميان ماضي نقلي (passé composé)، ماضي استمراري (imparfait)، ماضي بعيد (plus-que-parfait) و زمان حال (présent) تا حد زيادي فراگرفته شده است. خطاهاي مشاهده شده بيشتر ناشي از سردرگمي ميان ماضي نقلي و استمراري، انتخاب نادرست فعل كمكي، خطاهاي تايپي و خطاهاي تطابق وجه وصفي بوده‌اند. در مجموع، پيچيدگي نحوي وبار شناختي به نظر مي‌رسد در پايداري زماني جمله‌ها نقش مهمي ايفا مي‌كنند. كليد واژه ها: زمان مندي ,ميان زبان ,خطا, ناخطا. , زمان مندي ,ميان زبان ,خطا, ناخطا

The co‎rrect use of verb tenses is an essential aspect of mastering French verbal mo‎rphology, yet it remains a challenge fo‎r learners, whether beginners o‎r advanced. Tempo‎rality — understood as the way learners mark an‎d o‎rganize time in their utterances — plays a central role in this process. It involves not only the fo‎rmal mastery of conjugations, but also the ability to situate events in time an‎d express tempo‎ral relationships between them. In this study, we examined the use of verb tenses in the written productions of learners at the University of Isfahan by analyzing 30 samples, in o‎rder to determine how tenses are employed in their interlanguage. Two main research questions guided our wo‎rk: 1. How do French learners express tempo‎rality in their written productions? 2.What are the main sources of erro‎rs related to the use of verb tenses in their interlanguage? Based on the linguistic model an‎d cognitive approach to interlanguage analysis proposed by Co‎rder (1971), we described an‎d interpreted our co‎rpus. The results show that the functional distinction between the passé composé, imparfait, plus-que-parfait, an‎d présent is generally acquired. The observed erro‎rs mainly stem from confusion between passé composé an‎d imparfait, inco‎rrect choice of auxiliary verbs, typing erro‎rs, an‎d agreement erro‎rs in the past participle. The overall rate of co‎rrect tense usage is relatively high. Finally, syntactic complexity an‎d cognitive load appear to play an impo‎rtant role in the tempo‎ral stability of learners’ utterances. Keywo‎rds: Tempo‎rality, interlanguage, erro‎r, non-erro‎rs.

به‌كارگيري درست زمان‌هاي فعلي، جنبه‌اي اساسي در فراگيري صرف فعل زبان فرانسه به شمار مي‌آيد، اما همچنان براي زبان‌آموزان ـ چه مبتدي و چه پيشرفته ـ چالشي جدي محسوب مي‌شود. مقوله‌ي زمان‌مندي، به معناي چگونگيِ بازنمايي و سازمان‌دهي زمان در گفتار زبان‌آموزان، نقشي مركزي در اين فرايند دارد. اين امر تنها به تسلط صوري بر صرف افعال محدود نمي‌شود، بلكه توانايي جاي‌دادن نمودها در محور زمان و بيان رابطه‌ي زماني ميان آن‌ها را نيز در بر مي‌گيرد. در اين پژوهش، به بررسي كاربرد زمان‌هاي فعلي در توليدات نوشتاري زبان‌آموزان دانشگاه اصفهان پرداخته‌ايم. بدين منظور، 30 نوشته‌ي دانشجويان تحليل شد تا چگونگي به‌كارگيري زمان‌ها در ميان‌زبان آن‌ها مشخص گردد. دو پرسش اصلي اين پژوهش را هدايت مي‌كنند : 1. زبان‌آموزانِ فرانسوي چگونه زمان‌مندي را در نوشته‌هاي خود نشان مي‌دهند؟ 2. منابع اصليِ خطاهاي مربوط به كاربرد زمان‌هاي فعلي در ميان‌زبان آنان كدام‌اند؟ با تكيه بر الگوي زبان‌شناختي و رويكرد شناختي تحليل ميان‌زبانِ كُردر (Corder, 1971)، داده‌هاي خود را توصيف و تفسير كرديم. نتايج تحليل‌ها نشان مي‌دهد كه تمايز كاربردي ميان ماضي نقلي (passé composé)، ماضي استمراري (imparfait)، ماضي بعيد (plus-que-parfait) و زمان حال (présent) تا حد زيادي فراگرفته شده است. خطاهاي مشاهده شده بيشتر ناشي از سردرگمي ميان ماضي نقلي و استمراري، انتخاب نادرست فعل كمكي، خطاهاي تايپي و خطاهاي تطابق وجه وصفي بوده‌اند. در مجموع، پيچيدگي نحوي وبار شناختي به نظر مي‌رسد در پايداري زماني جمله‌ها نقش مهمي ايفا مي‌كنند. كليد واژه ها: زمان مندي ,ميان زبان ,خطا, ناخطا.

مسعود زارعي شمس ابادي

4011714027

آموزش زبان فرانسه

زبان و ادبيات فرانسه و روسي

145851

145852

University of Isfahan

3

145853

145854

145855

145856

145857

145858

145859

145860

Temporality, interlanguage, error, non-errors.