1309

FRE2 349

Reyhaneh Manian

خوانش اكوفمينيستي اَشي از سريال تلوزيوني 100 اثر جيسون روتنبرگ

كارشناسي ارشد

28-12-2023

63 p.

ابراهيم سليمي كوچي

مژگان مهدوي زاده

اكوكريتيك , اكوفمينيسم , سريال 100 , ادبيات زيست محيطي , پسا آخرالزماني

Environmental criticism has established itself among the different types of literary criticism today following the crises caused by the indiscriminate destruction of the earth by man. The main objective of this review is to examine how the relationship between man an‎d nature is represented through literary works how literature, as one of the most effective tools of intellectual expression, comes into play to show the interactions of this creature with other species. Ecofeminism is one of the important branches of environmental criticism. Although this critique includes the general considerations of environmental critique, it has focused its main mission on examining the relationship between women an‎d nature an‎d looking for forms an‎d content that have neglected an‎d oppressed women at the same time an‎d nature. In this research, we maintain an ecofeminist reading on Jason Rothenbergʹs The 100 series an‎d our main question is how Hachian ecofeminism can be applied to the structure an‎d content of this science fiction an‎d post-apocalyptic series. Thus, by analyzing the different narrative structures an‎d the main themes of the series, we understood that The 100 presents women as the main characters of the story an‎d presents them as the saviors of the environment. Moreover, the insight, sensitivity an‎d responsibility of women make them more responsible an‎d eco-resilient.

نقد زيست¬محيطي به دنبال بحران¬هاي ناشي از تخريب بي¬رويه¬ي كره¬ي زمين توسط آدمي، جايگاه خود را در ميان انواع مختلف نقد ادبي استوار كرده است. هدف اصلي اين نقد، بررسي چگونگيِ بازنمايي رابطه¬ي انسان با طبيعت از رهگذر آثار و نوشته¬هاي ادبي است. يكي از شاخه¬هاي مهم نقد زيست¬محيطي، اكوفمينيسم است. اين نقد هرچند ملاحظات و نگرش كليِ حاكم بر نقد زيست-محيطي را در بر مي¬گيرد اما رسالت اصليِ خود را به بررسي رابطه¬ي ميان زنان و طبيعت و يافتن صورت¬ها و محتواهايي معطوف كرده است كه در نگرشِ مردسالارانه¬ي تاريخي و غالب بر جوامع انساني، زن و طبيعت را به طور يكساني مورد بي¬توجهي و ستم قرار داده¬اند. اين پژوهش خوانشي اكوفمينيستي مطابق ديدگاه اميلي اَش درباره¬ي سريال 100 ساخته¬ي جيسون روتنبرگ ارائه داده است. پرسش اصلي اين تحقيق اين است كه چگونه مي¬توان از كاربست تحليلي اكوفمينيسمِ اميلي اَش در مطالعه¬ي ساختار و محتوايِ اين سريال علمي- تخيلي و پساآخرالزماني قابل كمك گرفت. با تحليل ساخت¬هاي روايي و درون¬مايه¬هاي اصلي سريال متوجه شديم كه سريال 100 با محور قراردادن زنان به عنوان شخصيت¬هاي اصلي داستان، آن¬ها را به عنوان ناجي محيط¬زيست معرفي مي¬كند. بينش، حساسيت و مسئوليت¬پذيري زنان، باعث مي¬شود تا نسبت به مردان، افراد مسئول¬تري در مقابل حفظ محيط¬زيستِ كره¬ي زمين باشند.

ريحانه مانيان سوداني

991714037

زبان و ادبيات فرانسه

زبان و ادبيات فرانسه و روسي

121618

121619

3

121620

121621

121622

121623

121624

121625

121626

121627

Ecocriticism , Ecofeminism , The 100 , Ecological literature , Post-apocalyptic