1274

ENG2 710

Maryam Roghanizadeh

ارتباط عدم تصميم‌گيري و روش‌هاي تصميم‌گيري با تمايل به برقراري ارتباط و رفتار باانگيزه‌ي زبان‌ آموزان ايراني در زبان دوم: بررسي نقش ميانجي ريسك پذيري

كارشناسي ارشد

18-09-2024

80 p.

احمد معين زاده

حسين براتي جوآباد

سبك‌هاي تصميم‌گيري , خودجوش , اجتنابي , وابسته , شهودي , منطقي , عدم تصميم‌گيري , ريسك‌پذيري , رفتار با انگيزه در زبان دوم , تمايل به برقراري ارتباط

Decision-making styles play a crucial role in shaping learnersʹ experiences an‎d outcomes in language classes. Understan‎ding how different decision-making styles are related to willingness to communicate (WTC), motivated L2 behavior, an‎d academic performance is essential for creating effective learning environments. This study, thus, was an attempt to examine whether various decision-making styles—rational, intuitive, dependent, avoidant, an‎d spontaneous—along with indecisiveness, are correlated with learnersʹ WTC an‎d motivated L2 behavior. The potential mediating role of risk-taking in these relationships was also examined. To this end, the study involved a total of 329 EFL learners as the participants, with data collected in May 2024 using self-reported scales to assess decision-making styles, WTC, motivated behavior, an‎d risk-taking tendencies. The data was analyzed by using a cross-sectional correlational design an‎d a path analysis technique. The findings revealed that the intuitive decision-making style was negatively correlated with risk-taking, while the dependent style was positively correlated with motivated L2 behavior. The rational decision-making style was found to have a positive relationship with risk-taking, motivated L2 behavior, an‎d WTC. Conversely, the avoidant decision-making style had a negative correlation with both WTC an‎d motivated L2 behavior an‎d a positive correlation with risk-taking. Additionally, the spontaneous decision-making style was negatively correlated with learnersʹ scores. Notably, indecisiveness did not have any relationships with any of the variables measured in this study. These findings underscored the complex interplay between decision-making styles, individual characteristics, an‎d language learning outcomes. They highlight the need for language instructors to be attuned to their studentsʹ decision-making preferences an‎d to create learning experiences that accommodate diverse approaches. By fostering adaptive decision-making strategies an‎d supporting learners’ willingness to take calculated risks, language programs can optimize learning an‎d motivation.

سبك‌هاي تصميم‌گيري نقش مهمي در شكل‌گيري تجربه‌ها و مهارت‌هاي دانش‌آموزان در كلاس‌هاي زبان دارند. درك اينكه چگونه رويكردهاي مختلف تصميم گيري بر تمايل به برقراري ارتباط، رفتار با انگيزه در زبان دوم و عملكرد تحصيلي زبان‌آموزان تأثير مي‌گذارند، براي ايجاد محيط‌هاي يادگيري موثر ضروري مي‌باشد. بنابراين، اين مطالعه در صدد آن بود كه رابطه‌ي بين هر يك از سبك‌هاي مختلف تصميم‌گيري و عدم تصميم‌گيري و تأثير آنها بر تمايل به برقراري ارتباط و رفتار انگيزشي در زبان دوم را در ميان زبان‌آموزان ايراني در حال يادگيري زبان انگليسي ارزيابي كند. به طور خاص ، هدف اين مطالعه تعيين اين بود كه چگونه هر يك از سبك‌هاي مختلف تصميم‌گيري—منطقي، شهودي، وابسته، اجتنابي و خودجوش—همراه با عدم تصميم‌‌گيري، با تمايل زبان‌آموزان به برقراري ارتباط و رفتار باانگيزه‌ي آن‌ها در زبان دوم ارتباط برقرار مي‌كنند. علاوه بر اين، نقش ميانجي احتمالي ريسك‌پذيري در اين روابط بررسي شد. براي اين منظور، در مجموع 329 زبان‌آموز در حال يادگيري زبان انگليسي به عنوان شركت كننده در اين پژوهش با پژوهشگر همكاري نمودند. داده‌ها در ارديبهشت ماه 1403 با استفاده از مقياس هاي خودسنجي براي ارزيابي سبك‌هاي تصميم‌گيري، تمايل به برقراري ارتباط در زبان دوم، رفتار با انگيزه در زبان دوم، گرايش‌هاي ريسك‌پذيري و عدم تصميم‌گيري زبان‌آموزان ايراني جمع‌آوري شد. يافته ها نشان داد كه سبك تصميم‌گيري شهودي به صورت منفي ريسك‌پذيري را پيش بيني مي كند، در حالي كه سبك تصميم‌گيري وابسته رفتار باانگيزه در زبان دوم را به صورت مثبت پيش‌بيني مي‌كند. همچنين روابط مثبتي در سبك تصميم گيري منطقي براي پيش بيني ريسك‌پذيري، رفتار با انگيزه در زبان دوم و تمايل به برقراري ارتباط يافت شد. از طرف ديگر، سبك تصميم گيري اجتنابي بر تمايل به برقراري ارتباط و رفتار باانگيزه در زبان دوم تأثير منفي گذاشت، در حالي كه ريسك‌پذيري را به طور مثبت پيش‌بيني كرد. علاوه بر اين، سبك تصميم‌گيري خودجوش نيز تنها نمرات دانش‌آموزان را به صورت منفي پيش‌بيني كرد. به طور خاص، عدم تصميم‌گيري هيچ يك از متغيرهاي اندازه‌گيري شده در اين مطالعه را پيش‌بيني نكرد و ميزان ريسك‌پذيري زبان‌آموزان نيز نقش ميانجي در اين ارتباطات نداشت. اين يافته ها بر تعامل پيچيده بين سبك‌هاي تصميم‌گيري، ويژگي‌هاي فردي و نتايج يادگيري زبان تأكيد داشت. تمامي اين موارد بر لزوم هماهنگي مدرسان زبان با سبك‌هاي مختلف تصميم‌گيري زبان‌آموزان خود و ايجاد تجربيات يادگيري متفاوت كه رويكردهاي متنوعي را در بر مي‌گيرد، تاكيد مي‌كنند. با تقويت استراتژي‌هاي تصميم‌گيري انطباقي و حمايت از تمايل دانش‌آموزان به ريسك‌هاي محاسبه‌شده، برنامه‌هاي زباني مي‌توانند يادگيري و انگيزه‌ي زبان‌آموزان را بهينه‌تر كنند.

مريم روغني زاده

4011744007

آموزش زبان انگليسي

زبان و ادبيات انگليسي

121133

121134

5

121135

121136

121137

121138

121139

121140

121141

121142

121143

121144

Decision-Making Styles , Indecisiveness , Risk-taking , Motivated L2 Behavior , Willingness to Communicate