شماره ركورد
26223
شماره راهنما
SPO3 156
عنوان
تأثير تمرين تكليف دوگانه و تمرين عملكردي بر عملكردهاي اجرايي و شناختي، راه رفتن، تعادل، قدرت عضلاني و كيفيت زندگي در سالمندان با سندرم حركتي
مقطع تحصيلي
دكتري
رشته تحصيلي
رفتار حركتي
دانشكده
علوم ورزشي
تاريخ دفاع
1405/07/01
صفحه شمار
123 ص.
استاد راهنما
احمدرضا موحدي
استاد مشاور
مهدي رافعي بروجني
لينك پروفايل استاد مشاور
كليدواژه فارسي
عملكردهاي اجرايي , شناختي , تعادل , قدرت عضلاني , كيفيت زندگي , سندرم حركتي
چكيده فارسي
چكيده
با افزايش سن، عملكردهاي اجرايي و شناختي، تعادل، قدرت عضلاني و كيفيت زندگي در سالمندان به چالشهاي قابل توجهي تبديل ميشود. اين مطالعه به بررسي تأثير اين نوع تمرينات بر شاخصهاي مختلف سلامت در سالمندان مبتلا به سندرم حركتي ميپردازد. روش كار اين مطالعه به صورت نيمه تجربي با طراحي پيشآزمون و پسآزمون اجرا شد. در اين پژوهش، سه گروه شامل دو گروه تجربي (تمرين تكليف دوگانه و تمرين عملكردي) و يك گروه كنترل انتخاب شدند. جامعه آماري اين تحقيق سالمندان 65 تا 75 سال با سندرم حركتي بودند و بهطور تصادفي به گروههاي مختلف تقسيم شدند. مداخلات تمريني براي گروههاي تجربي به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقيقه اجرا گرديدنتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه مداخلات تمريني بر توانايي مهار پاسخهاي خودكار سالمندان داراي سندرم حركتي تأثير معناداري داشتند، و گروه تكليف دوگانه به طور معني داري برتر از گروه تمرين عملكردي بود. همچنين، تمرين عملكردي بهطور معناداري انعطافپذيري شناختي سالمندان را بهبود بخشيد و حافظه كاري نيز در هر دو گروه تمريني نسبت به گروه كنترل به طور معني دار بهبود يافتند. در مؤلفههاي حركتي، سرعت راه رفتن و طول گام در گروههاي تمريني نسبت به گروه كنترل بهبود يافتند، در حالي كه تفاوت بين دو گروه تمريني معنادار نبود. گروه تكليف دوگانه در تعادل نيز نسبت به گروه عملكردي و كنترل بهبود قابل توجه و معني دار داشت. در قدرت عضلاني، هر دو نوع تمرين نسبت به گروه كنترل بهبود معناداري داشتند، اما اين بهبود به طور معني داري در تمرين عملكردي نسبت به گروه تكليف دوگانه بهتر بود. در نهايت، كيفيت زندگي سالمندان در هر دو گروه تمريني نسبت به گروه كنترل بهبود پيدا كرد، اما ميزان بهبود در دو گروه تمريني قابل توجه نبود. اين نتايج نشان ميدهد كه تمرينات حركتي–شناختي به ويژه تمرينات تكليف دوگانه و عملكردي ميتوانند به طور مؤثري عملكرد شناختي، حركتي و كيفيت زندگي سالمندان را بهبود بخشند. هر دو مداخله تمرين تكليف دوگانه و تمرين عملكردي باعث بهبود عملكردهاي اجرايي و شناختي، راه رفتن، تعادل، قدرت عضلاني و كيفيت زندگي سالمندان مبتلا به سندرم حركتي ميشوند؛ با اين تفاوت كه تمرين تكليف دوگانه در مهار پاسخهاي خودكار و تعادل قويتر و تمرين عملكردي در افزايش قدرت عضلاني و انعطافپذيري شناختي مؤثرتر است. بنابراين برنامه توانبخشي بهينه، تركيبي از هر دو رويكرد با توجه به نيازهاي عملكردي فرد است.
كليدواژهها: عملكردهاي اجرايي، شناختي، تعادل، قدرت عضلاني، كيفيت زندگي، سندرم حركتي
تاريخ نمايه سازي
1405/07/25
نام نمايه ساز
همدم نوروزي
كليدواژه لاتين
Executive functions , Cognitive function , Balance , Muscular strength , Quality of life , Locomotive syndrome
عنوان لاتين
Title: The Effect of Dual-Task and Functional Training on Executive Functions, Gait, Balance, and Muscle Strength and quality life in Elderly with Locomotive Syndrome
گروه آموزشي
رفتار حركتي و مديريت ورزش
چكيده لاتين
Abstract
With increasing age, executive and cognitive functions, balance, muscular strength, and quality of life become significant challenges in older adults. This study employed a quasi-experimental design with pretest–posttest measures. Three groups were included: two experimental groups (dual-task training and functional training) and one control group. The study population consisted of older adults aged 65–75 years diagnosed with locomotive syndrome, who were randomly assigned to the groups after initial screening and confirmation of eligibility criteria. The training interventions were implemented for 8 weeks, three sessions per week, with each session lasting 45–60 minutes. Cognitive, motor, and quality-of-life assessments were conducted before and after the interventions to evaluate the effects of the training programs on the target variables.
Analysis of covariance revealed that the training interventions had a significant effect on inhibitory control (response inhibition) in older adults with locomotive syndrome with a greater effect observed in the dual-task training group. In addition, functional training significantly improved cognitive flexibility , and working memory improved in both training groups compared with the control group. Regarding motor components, gait speed and step length improved significantly in both training groups compared with the control group, with no significant difference between the two training groups. Balance performance showed greater improvement in the dual-task training group compared with the functional training and control groups. In terms of muscular strength, both training interventions resulted in significant improvements compared with the control group, with a stronger effect observed in the functional training group. Finally, quality of life improved significantly in both training groups compared with the control group, with no significant difference between the two training approaches.
These findings indicate that motor–cognitive training, particularly dual-task and functional training, can effectively enhance cognitive and motor performance as well as quality of life in older adults. Both dual-task and functional training improve executive and cognitive functions, gait, balance, muscular strength, and quality of life in older adults with locomotive syndrome; however, dual-task training appears to be more effective in improving inhibitory control and balance, whereas functional training is more effective in enhancing muscular strength and cognitive flexibility. Therefore, an optimal rehabilitation program should combine both approaches according to individuals’ functional needs.
Keywords: Executive functions; Cognitive function; Balance; Muscular strength; Quality of life; Locomotive syndrome
تعداد فصل ها
5
فهرست مطالب pdf
171704
نويسنده