شماره ركورد
26118
شماره راهنما
SPO2 1093
عنوان
سينرژيهاي عضلاني افراد ناشنوا حين راه رفتن
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
آسيب شناسي ورزشي و تمرينات اصلاحي- تربيت بدني سازگارانه و ورزش معلولين
دانشكده
علوم ورزشي
تاريخ دفاع
1405/05/27
صفحه شمار
66 ص .
استاد راهنما
مرتضي صادقي , حامد اسماعيلي
كليدواژه فارسي
سينرژي عضلاني , ناشنوايي , راه رفتن , كنترل حركتي , الكترومايوگرافي , تجزيه ماتريس نامنفي
چكيده فارسي
سيستم عصبي مركزي فعاليت عضلات را در قالب گروههاي هماهنگ و سينرژيهاي عضلاني كنترل ميكند تا پيچيدگي و درجه آزادي كنترلي مورد نياز براي اجراي حركات كاهش يابد. راه رفتن نيز از جمله حركاتي است كه از كنترل سينرژيستي تبعيت ميكند و نيازمند هماهنگي مناسب ميان سيستمهاي عصبي، حسي و اسكلتي–عضلاني است. در افراد ناشنوا، تغيير در دريافت اطلاعات حسي و احتمال وجود اختلالات همراه در سيستم دهليزي ميتواند بر تعادل، الگوي راه رفتن و نحوه كنترل فعاليت عضلات تأثيرگذار باشد. با وجود مطالعات انجامشده در زمينه تعادل و فعاليت عضلات افراد ناشنوا، سازماندهي سينرژيهاي عضلاني حين راه رفتن در اين افراد كمتر مورد بررسي قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، مقايسه سينرژيهاي عضلاني افراد ناشنوا و افراد شنوا حين راه رفتن بود. در اين مطالعه، افراد ناشنوا و افراد شنوا كه واجد معيارهاي ورود به پژوهش بودند، شركت كردند. فعاليت عضلات اندام تحتاني حين راه رفتن با سرعت خودانتخابي توسط سيستم الكترومايوگرافي سطحي ثبت گرديد. دادههاي حاصل پس از پيشپردازش و نرمالسازي زماني، با استفاده از الگوريتم تجزيه ماتريس نامنفي (NNMF) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و تعداد سينرژيهاي عضلاني مورد نياز براي بازسازي فعاليت عضلات و الگوهاي فعالسازي آنها استخراج شد. همچنين بهمنظور بررسي تفاوتهاي موجود در وزن نسبي عضلات در سينرژيهاي مختلف، مقايسه بين دو گروه انجام شد. نتايج مطالعه نشان داد كه تعداد سينرژيهاي مورد نياز براي بازسازي فعاليت عضلات در دو گروه يكسان نبود؛ بهطوريكه افراد ناشنوا از چهار سينرژي و افراد شنوا از پنج سينرژي براي بازسازي الگوي فعاليت عضلات استفاده كردند. همچنين تفاوتهايي در الگوهاي فعالسازي و وزن نسبي عضلات در سينرژيهاي مختلف دو گروه مشاهده شد. با توجه به يافتههاي حاضر ميتوان گفت كه افراد ناشنوا در مقايسه با افراد شنوا از سازماندهي متفاوتي در سينرژيهاي عضلاني حين راه رفتن برخوردارند. اين تفاوت ميتواند بيانگر استفاده از راهبردهاي متفاوت كنترل عصبي–عضلاني در شرايط تغيير اطلاعات حسي باشد. بررسي سينرژيهاي عضلاني ميتواند در كنار ساير شاخصهاي ارزيابي حركتي، اطلاعات ارزشمندي براي شناخت بهتر كنترل حركتي و طراحي برنامههاي توانبخشي هدفمند در افراد ناشنوا فراهم كند.
كليدواژه لاتين
Muscle synergy , Deafness , Walking , Motor control , Electromyography , Non-Negative Matrix Factorization
عنوان لاتين
Muscle Synergies of Deaf Individuals During Walking
گروه آموزشي
آسيب شناسي و حركات اصلاحي
چكيده لاتين
The central nervous system controls muscle activity through coordinated groups and muscle synergies to reduce the number of control degrees of freedom required for the execution of movements. Walking is also one of the movements that follows a synergistic control strategy and requires appropriate coordination among the nervous, sensory, and musculoskeletal systems. In deaf individuals, changes in sensory information and the possible presence of associated vestibular dysfunction may affect balance, gait pattern, and the control of muscle activity. Despite several studies investigating balance and gait characteristics in deaf individuals, the organization of muscle synergies during walking has received limited attention. Therefore, the aim of the present study was to compare muscle synergies between deaf and hearing individuals during walking. Participants who met the inclusion criteria were recruited into two groups of deaf and hearing individuals. Lower-limb muscle activity during walking at a self-selected speed was recorded using a surface electromyography (sEMG) system. Following preprocessing and temporal normalization of the EMG signals, muscle synergies were extracted using the Non-Negative Matrix Factorization (NNMF) algorithm. The number of muscle synergies required to reconstruct the muscle activity patterns and their activation profiles were determined. In addition, differences in the relative contribution of muscles within the identified synergies were compared between the two groups. The results showed that the number of muscle synergies required to reconstruct muscle activity patterns was not the same between the two groups; specifically, four synergies were identified in the deaf group, whereas five synergies were identified in the hearing group. Differences were also observed in the activation profiles and relative muscle weighting within the different synergies between the two groups. These findings suggest that deaf individuals exhibit a different organization of muscle synergies during walking compared with hearing individuals. This difference may reflect the use of alternative neuromuscular control strategies under conditions of altered sensory information. Examination of muscle synergies, alongside other motor assessment indices, may provide valuable information for a better understanding of motor control and for the development of targeted rehabilitation programs for deaf individuals.
تعداد فصل ها
5
فهرست مطالب pdf
167636
نويسنده