تأثير تمرينات PNF با رويكرد زيستي-رواني-اجتماعي بر درد، دامنه حركتي، حس حركت، حركت هراسي، خودباوري و كيفيت زندگي بعد از بازسازي ACL

زمينه و هدف: برخي بيماران پس از عمل بازسازي ACL دچار خشكي مفصلي مي شوند. چون نمي توان مشخص نمود كه دلايل اين پديده دقيقا جسماني و يا ذهني است، بهتر است برنامه بازتواني هر دو جنبه را تحت پوشش قرار دهد. هدف پژوهش حاضر، تعيين تأثير تمرينات PNF با رويكرد زيستي-رواني-اجتماعي بر دامنه حركتي زانو، حس حركت، درد، حركت هراسي، خودباوري و كيفيت زندگي در ورزشكاران بعد از بازسازي ACL مي‌باشد. روش تحقيق: پژوهش داراي مداخله تجربي، دو گروه تصادفي، و آزمون‌هاي آغازين، و پاياني بود و بنابراين از نوع تجربي حقيقي است. جامعه آماري شامل ورزشكاران استان خراسان رضوي بود كه پس از عمل بازسازي آرتروسكوپي ACL اقدامات معمول فيزيوتراپي روي آنها جواب نداده بود و داراي خشكي مفصل بودند. مشاركت جويان (12 مرد و 12 زن) بصورت هدفمند با اين شش شرط ورود انتخاب شدند: دامنه سني 18-30 سال، حداقل 2 ماه سابقه ورزش منظم قبل از پارگي ACL، خشكي مفصلي پس از گذشت 4 هفته و بيشتر از ACLR، نمره بالاتر از 40 در مقياس حركت هراسي، مجوز پزشكي براي شروع ورزش درماني، و امضاي فرم رضايت نامه. آنها سپس بطور تصادفي جفت شده بر اساس جنسيت و نمره حركت¬هراسي در دو گروه تجربي (تمرينات PNF با رويكرد زيستي-رواني-اجتماعي) و شاهد مثبت (تمرينات معمول مركز فيزيو¬تراپي) قرار داده شدند. خدمات تمرين درماني و فيزيوتراپي هر دو گروه‌ در بخش فيزيوتراپي بيمارستان وليعصر مشهد (8 هفته و هر هفته سه جلسه¬ي 45 دقيقه¬اي) ارائه گرديد. شرط خروج از مطالعه عدم وفاداري به برنامه تمريني براي سه جلسه متوالي و يا هشت جلسه غير متوالي بود. شاخص‌هاي اثربخشي تمرينات در آغاز، و پس از 8 هفته تمرين اندازه گيري شدند. آنها عبارت بودند از: دامنه حركتي در چرخه¬هاي باز و بسته، حس حركت در چرخه باز، حركت¬هراسي (با مقياس تمپا)، درد، عوارض درد، عملكرد روزانه، عملكرد ورزشي، و كيفيت زندگي (با پرسشنامه KOOS)، و خودباوري با )پرسشنامه خودباوري پس از آسيب ACL). تحليل آماري توسط SPSS نسخه 20 انجام شد. نتايج: تحليل واريانس براي اندازه¬هاي تكرار شده نشان داد كه در هر ده شاخص اثربخشي تمرينات، تعامل معنادار به نفع گروه تجربي وجود داشت (P<‎0.001). درصد پيشرفت و اندازه اثر براي گروه تجربي در مقابل گروه شاهد در شاخص‌ها به اين ترتيب بود: دامنه حركتي چرخه باز (31vs 68, η2=.74)، دامنه حركتي بسته (59 vs 126, η2=.57)، حس حركت (18 vs 39, η2=.50)، عوارض (1 vs 12, η2=.28)، درد (4 vs 52, η2=.70)، عملكرد روزانه (38 vs 61, η2=.69)، عملكرد ورزشي (34 vs 44, η2=.23)، كيفيت زندگي (-2 vs 75, η2=.85)، حركت هراسي (6 vs 30, η2=.62)، و خوباوري (379 vs 1085, η2=.85). بحث و نتيجه¬گيري: با توجه به اثربخشي بيشتر تمرينات PNF با رويكرد زيستي-رواني-اجتماعي نسبت به تمرينات معمول فيزيو¬تراپي، به نظر مي رسد اين تمرينات براي بهبود خشكي مفصلي پس از عمل بازسازي ACL قابل توصيه باشند.

Biopsychosocial approach , range of motion of the knee , pain , sense of movement , fear of movement , self-confidence , quality of life

The effect of PNF exercises with a biopsychosocial approach on pain, range of motion, sense of movement, fear of movement, self-confidence an‎d quality of life after ACL reconstruction

آسيب شناسي و حركات اصلاحي

The purpose of this study is to determine the effect of PNF exercises with a biopsychosocial approach on knee range of motion, pain, sense of movement, fear of movement, self-confidence an‎d quality of life in athletes after ACL reconstruction. The method of the current research was of the type of true experimental research (with experimental intervention, two ran‎domized experimental an‎d control groups, an‎d initial, final, an‎d follow-up tests) an‎d the statistical population of this research was all the athletes living in Razavi Khorasan province who underwent arthroscopic knee surgery, complete rupture of the anterior cruciate ligament of the knee) an‎d the specialist doctor had given them permission to start exercise therapy. There are 24 people (12 men an‎d 12 women) from the study population who volunteered to cooperate with the project an‎d the conditions for entering the study (1: history of regular exercise before ACL tear, 2: age range of 18 to 30 years, 3: history A complete tear of the ACL as diagnosed by a specialist doctor, 4: more than 6 weeks have passed since the arthroscopic reconstruction operation an‎d the range of motion of the knee has not returned to normal, 5: the doctorʹs permission to start exercise therapy an‎d 6: having scores higher than 40 on the kinetophobia scale Miller et al. (1991) were available an‎d then they were ran‎domly replaced in 2 experimental groups (usual treatment + PNF) an‎d control (usual treatments only). To collect the necessary information from the goniometer to measure the range of motion an‎d knee proprioception in open an‎d closed cycles, Tempa scale to measure movement phobia, KOOS questionnaire to measure pain an‎d quality of life, an‎d self-confidence by self-confidence questionnaire after ACL injury were used. A pre-test was performed on the subjects of both groups. The control group received their usual rehabilitation services an‎d exercises. The services of the experimental group were performed in the physiotherapy department of Waliasr Hospital in Mashhad under the supervision of an orthopedic specialist, a rehabilitation specialist an‎d a researcher, an‎d PNF exercises were performed with They received the biopsychosocial approach in 8 weeks (three sessions of 45 minutes each week). The home exercises of the experimental group, which were presented weekly, an‎d at the end of the week, a WhatsApp video call was taken with Joʹs participation, an‎d his level of loyalty to the exercises was checked an‎d his questions were answered. At the same time, Joeʹs participation can contact the researcher whenever he feels the need. The general pattern of the biopsychosocial model for the experimental group which was implemented for 8 weeks (three sessions of 45 minutes each week). Finally, both groups were re-eva‎luated (post-test). After about a month, the two groups were followed up again. After collecting the data, the data was entered into SPSS software version 20 an‎d analyzed. Then, in order to test the hypotheses, the normality of the data was investigated using the Shapiro-Wilk test, an‎d after confirming the normality of the data, covariance analysis was used. The results showed that the range of motion of the knee, knee pain, sense of movement, fear of movement, self-confidence an‎d the quality of life in the post-test in the control group an‎d the experimental group have a significant difference.

5

163420