• شماره ركورد
    25907
  • شماره راهنما
    SPO2 1077
  • عنوان

    اثر يك دوره تمرينات تركيبي با شدت متوسط و مكمل‌گيري آويشن بر بيان miRNA223 و miRNA146 و برخي متغيرهاي متابوليكي در زنان داراي اضافه‌وزن/چاق

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي و تغذيه ورزشي
  • دانشكده
    علوم ورزشي
  • تاريخ دفاع
    1405/03/05
  • صفحه شمار
    115 ص .
  • استاد راهنما
    وازگن ميناسيان
  • استاد مشاور
    مسعود رحمتي , سيلوا هوسپيان
  • كليدواژه فارسي
    miRNA-146 , miRNA-223 , چاقي و اضافه وزن , تمرين تركيبي , آويشن
  • چكيده فارسي
    زمينه و هدف: در سال‌هاي اخير شيوع چاقي و بيماري‌هاي متابوليكي ناشي از چاقي درحال افزايش است. امروزه miRNAs به عنوان ابزارهاي باليني سودمند براي شناسايي و پيشگيري از بيماري‌هاي مهم غيرواگير و ازجمله چاقي مورد توجه قرار گرفته‌اند. هدف كلي پژوهش حاضر بررسي اثر يك دوره تمرين تركيبي با شدت متوسط همراه با مكمل‌گيري عصاره آويشن بر بيان miRNA-146 و miRNA-223 و برخي متغيرهاي متابوليكي در زنان داراي اضافه‌وزن و چاق بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون بود كه به شكل ميداني انجام شد. تعداد 45 زن داراي اضافه‌وزن و چاق در دامنه سني 35-40 سال به سه گروه 15 نفري: تمرين مقاومتي (وزن 7/6 ± 27/73 كيلوگرم، قد 6/6 ± 55/166 سانتي‌متر، شاخص توده بدن 4/2 ± 8/27كيلوگرم/مترمربع)، تركيبي (مقاومتي+هوازي)، (وزن 4/6 ± 57/71 كيلوگرم، قد 8/7 ± 6/166 سانتي‌متر، شاخص توده بدن 4/2 ± 6/27 كيلوگرم/مترمربع) و تمرين تركيبي+مكمل آويشن (وزن 8/4 ±35/74 كيلوگرم، قد 1/8 ± 8/164سانتي‌متر، شاخص توده بدن 2/3 ± 4/27 كيلوگرم/مترمربع) تقسيم شدند. گروه‌هاي تجربي به مدت 8 هفته، هر هفته سه جلسه در مداخلات تمرين مقاومتي، تركيبي (مقاومتي+هوازي) و تركيبي+ مكمل‌گيري آويشن شركت داشتند. براي استخراج miRNA-146 و miRNA-223 از سرم خون و دستگاهReal-time PCR استفاده شد، و براي اندازه‌گيري نيمرخ ليپيدي از روش الايزا بهره گرفته شد. استقامت قلبيتنفسي، قدرت مچ دستي و درصدچربي بدن با استفاده از ابزار و روش‌هاي معتبر اندازه‌گيري شد. از آزمون آماري t همبسته براي مقايسه درون‌گروهي و از آزمون تحليل كوواريانس براي مقايسه بين گروه‌ها در سطح 05/0≥ P استفاده شد. يافته‌ها: تحليل آماري داده‌ها نشان داد كه تفاوت‌هاي بين‌گروهي معني‌داري در سطوح miR-146 (777/0=p) و miR-223 (847/0=p) وجود نداشت. در مقايسه با مقادير پايه، تفاوت‌هاي درون‌گروهي معني‌داري براي miR-146 در گروه تمرين مقاومتي (كاهش 53/5 ٪، 007/0=p)و گروه تمرين تركيبي (كاهش 1/5 ٪، 047/0=p) مشاهده شد، اما در گروه تمرين+آويشن تغيير معني‌دار نبود (173/0=p). براي miR-223 نيز كاهش معني‌دار در گروه مقاومتي (كاهش 93/5 ٪، 002/0=p) و گروه تركيبي (كاهش3/6 ٪، 007/0=p) مشاهده شد، ولي در گروه تمرين+آويشن تغييرات معني‌دار نبود (075/0=p). تغييرات بين‌گروهي در سطوح LDL، HDL، كلسترول تام و تري‌گليسيريد معني‌دار نبود (05/0≥ P). در مقايسه‌هاي درون‌گروهي، كاهش معني‌دار LDL فقط در گروه تركيبي (٪3/11-، 001/0=p) و كاهش معني‌دار تري‌گليسيريد فقط در گروه تركيبي (٪ 5/15-، 004/0=p) مشاهده شد. قدرت مچ دستي در هر سه گروه افزايش معني‌داري نسبت به مقادير پايه داشت (مقاومتي 7/18 ٪، 013/0=p؛ تركيبي 9/20 ٪، 003/0=p؛ تمرين+آويشن2/24 ٪، 002/0=p)، اما تفاوت‌هاي بين‌گروهي معني دار نبود (944/0=p). درصدچربي بدن در گروه مقاومتي به طور معني‌دار كاهش يافت (6/4-٪،001/0=p)، در حالي كه در گروه تركيبي (9/8 -٪ ، 002/0=p) و گروه تمرين+آويشن ( 5/3-٪، 007/0=p) كاهش معني‌دار نسبت به مقادير پايه نشان داد و تفاوت بين‌گروهي نيز معني‌دار بود (040/0=p). مقادير استقامت قلبيتنفسي در هر سه گروه افزايش معني‌دار داشت (مقاومتي 3/9، ٪ 001/0=p؛ تركيبي 4/13 ٪، 016/0= p ؛ تمرين+آويشن 24/9 ٪، 045/0=p)، اما تفاوت معني‌دار بين گروه‌هامشاهده نشد (720/0=p). نتيجه‌گيري: هر سه شيوه تمريني (مقاومتي، تركيبي و تركيبي+آويشن) موجب بهبود معني‌دار در برخي متغيرهاي متابوليكي و آمادگي جسماني شدند. تمرين تركيبي (هوازي+مقاومتي) نسبت به تمرين مقاومتي تنها، تأثير مطلوب‌تري بر كاهش LDL، تري‌گليسيريد و درصدچربي بدن داشت.. افزودن مكمل آويشن اثر سينرژيك چشمگيري روي متغيرهاي مورد اندازه‌گيري نداشت. به نظر مي‌رسد برنامه‌هاي كاهش وزن در زنان داراي اضافه‌وزن و چاق احتمالا بايد شامل بخش هوازي طولاني مدت در كنار تمرينات مقاومتي باشد.
  • كليدواژه لاتين
    miRNA-146 , miRNA-223 , obesity an‎d overweight , combined training , thyme
  • عنوان لاتين
    The Effect Low Intensity Combined Training with Thyme Extract Supplementation on the Expression of miRNA223 an‎d miRNA146 an‎d some Metabolic Variables in Women with Overweight/Obesity
  • گروه آموزشي
    فيزيولوژي ورزش
  • چكيده لاتين
    Background an‎d Objective: In recent years, the preva‎lence of obesity an‎d metabolic diseases caused by obesity has been increasing. Nowadays, micro‎rNAs have been considered as useful clinical tools fo‎r identifying an‎d preventing impo‎rtant non-communicable diseases, including obesity. The overall aim of the present study was to investigate the effect of a period of moderate-intensity combined training with thyme extract supplementation on the expression of miRNA-146 an‎d miRNA-223 an‎d some metabolic variables in overweight an‎d obese women. Materials an‎d Methods: The present study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design, conducted in a field setting. Fo‎rty-five overweight an‎d obese women aged 35-40 years were divided into three groups of 15: Resistance training (weight 73.27±6.7 kg, height 168.1±6.6 cm, BMI 27.8±2.4 kg/m²), Combined training (weight 71.57±6.4 kg, height 166.55±7.8 cm, BMI 27.6±2.4 kg/m²), an‎d Combined training + thyme supplement (weight 74.35±4.8 kg, height 164.8±8.1 cm, BMI 27.4±3.2 kg/m²). The experimental groups perfo‎rmed combined training (resistance + aerobic) three sessions per week fo‎r 8 weeks. Real-time PCR was used to extract miRNA-146 an‎d miRNA-223 from blood serum, an‎d ELISA was used to measure lipid profiles. Cardio‎respirato‎ry endurance, han‎d grip strength, an‎d body fat percentage were measured using validated tools an‎d methods. Paired t-test was used fo‎r within-group comparisons an‎d ANCOVA fo‎r between-group comparisons at p≤0.05. Results: Statistical analysis showed no significant between-group differences in miR-146 (p=0.777) o‎r miR-223 (p=0.847). Compared to baseline, significant within-group reductions in miR-146 were observed in the resistance group (-5.53%, p=0.007) an‎d combined group (-5.10%, p=0.047), but not in the combined+thyme group (p=0.173). Fo‎r miR-223, significant reductions were seen in resistance (-5.9%, p=0.002) an‎d combined (-6.3%, p=0.007) groups, but not in combined+thyme (p=0.075). Between-group differences in LDL, HDL, total cholesterol, an‎d triglycerides were not significant (p=0.933, 0.594, 0.955, 0.673, respectively). Within-group analysis showed a significant decrease in LDL only in the combined group (-11.3%, p=0.001) an‎d in triglycerides only in the combined group (-15.52%, p=0.004). Han‎d grip strength significantly increased in all three groups (resistance18.7%, p=0.013; combined 20.9%, p=0.003; combined+thyme 24.2%, p=0.002) with no between-group difference (p=0.944). Body fat percentage significantly decreased in the resistance group (-4.6%, p=0.001), while it decreased in the combined group (-8.9%, p=0.002) an‎d combined+thyme group (-3.5%, p=0.007); between-group difference was significant (p=0.040). Cardio‎respirato‎ry endurance (VO₂max) significantly increased in all three groups (resistance 9.3%, p=0.001; combined 13.0%, p=0.016; combined+thyme 9.2%, p=0.045) with no significant between-group difference (p=0.720). Conclusion:All three training modalities (resistance, combined, an‎d combined+thyme) led to significant improvements in some metabolic an‎d physical fitness variables. Combined training (aerobic+resistance) was mo‎re effective than resistance training alone in reducing LDL, triglycerides, an‎d body fat percentage. Resistance training alone without dietary control resulted in an increase in body fat percentage, which is a warning finding. Adding thyme extract did not show a significant synergistic effect. It appears that weight loss programs fo‎r overweight an‎d obese women must include an aerobic component alongside resistance training.
  • تعداد فصل ها
    5
  • فهرست مطالب pdf
    160814
  • نويسنده

    عزيزي عمارتي، اميرحسين