تحليل افزايش تراكم و بلندمرتبه سازي در راستاي دستيابي به پايداري شهري (مطالعه موردي: مناطق شمالي شهر اصفهان)

مقطع تحصيلي

دكتري

رشته تحصيلي

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

دانشكده

علوم جغرافيايي و برنامه ريزي

تاريخ دفاع

1404/07/05

صفحه شمار

393 ص .

استاد راهنما

حميدرضا وارثي

استاد مشاور

امير رضا خاوريان گرمسير

كليدواژه فارسي

تراكم , بلندمرتبه سازي , پايداري شهري , مناطق شمالي , شهر اصفهان

چكيده فارسي

در شهر اصفهان، علاوه بر رشد افقي، شهر به‌تدريج داراي رشد عمومي شده و بسياري از ساختمان¬هاي بلندمرتبه در جاي‌جاي آن و حتي در بين بافت قديم به چشم مي¬خورد. علاوه بر اين، تمام مناطق شمالي اصفهان (در اطراف رودخانه زاينده¬رود و به¬خصوص مناطق 7، 8، 10، 12 و 14) درگير ساختمان¬هاي بلند مي¬باشد كه اين ساختمان‌ها و سازه‌ها قانوني نبوده و ارتفاعي 12 متري به¬وجود آورده¬اند. پژوهش حاضر به وضعيت پايداري در مناطق شمالي شهر اصفهان ( مناطق 7، 8، 10، 12 و 14 ) بر اساس ابعاد رشد عمودي پرداخته است. تحقيق از نظر ماهيت و روش، توصيفي و از نظر هدف، كاربردي است. داده¬هاي پژوهش به دو طريق اطلاعات كتابخانه¬اي و ميداني (پرسش‌نامه سرپرست خانوار و متخصصين) جمع¬آوري شده است. جامعۀ آماري اين تحقيق، سرپرستان خانوارهاي مناطق شمالي شهر اصفهان در سال 1395 برابر با 284520 نفر و همچنين متخصصان و كارشناسان حوزه مربوطه خواهد بود. براي تعيين حجم نمونه ساكنان مناطق شمالي اصفهان، از طريق نمونه¬گيري تصادفي ساده به روش كوكران 384 نفر استفاده مي¬شود. همچنين محقق در 3 مرحله¬ با توزيع پرسش‌نامه و انجام مصاحبه با كارشناسان، در نهايت 75 نفر از كارشناسان و متخصصين را براي پرسش نامه وضعيت بلندمرتبه¬سازي (سهم هر منطقه 15 كارشناس)، 25 نفر براي پرسش‌نامه بازيگران كليدي و 30 نفر براي پرسش نامه ميك مك و سناريو ويزارد انتخاب و مورد پرس¬و¬جو قرار مي¬دهد. داده¬ها با استفاده از آزمون تي تك¬نمونه¬اي، رگرسيون، معادلات ساختاري و تكنيك ايشيكاوا در قالب نرم¬افزار SPSS, FISH BONE، LISREL تجزيه‌وتحليل شدند. از تكنيك تصميم¬گيري ماباك (Mabac) و نقشه¬هاي توزيع فضايي هات اسپات، كريجينگ و خود همبستگي مكاني جهت سطح¬بندي و نمايش محدوده¬ مورد مطالعه و همچنين از تكنيك تحليل ذي نفعان (بازيگران كليدي) براي نشان دادن مهمترين بازيگران مؤثر بر مديريت بلندمرتبه‌سازي مناطق شمالي شهر اصفهان استفاده شد. در نهايت با استفاده از تكنيك¬هاي برنامه¬ريزي شهري و آينده¬نگر: سناريونويسي در قالب Mic Mac, Scenario Wizard و تكنيك سوات، برنامه¬ريزي و ارائه الگو براي بلندمرتبه¬سازي در مناطق شمالي شهر اصفهان ارائه گرديد. نتايج حاصل از تي تك نمونه‌اي نشان مي‌دهد كه ابعاد بلندمرتبه‌سازي داراي ميانگين (58/2) است كه پايين‌تر از حد مطلوب (3) است بنابراين وضعيت ابعاد بلندمرتبه‌سازي مناطق شمالي شهر اصفهان نامطلوب است. نتايج تكنيك استخوان ماهي حاكي از آن است كه مديران شهري بايد در مرحله اول به مؤلفه¬هاي اجتماعي و فرهنگي و همچنين كالبدي -زيرساختي توجه بيشتري كنند. نتايج معادلات ساختاري حاكي از آن است كه از بين ابعاد بلندمرتبه‌سازي، بعد كالبدي - زيرساختي بلندمرتبهسازي با ضريب مسير (477/0) بيشترين تاثير را بر محيط شهري در مناطق شمالي شهر اصفهان دارد و در مرتبه بعدي بعد اجتماعي - فرهنگي با ضريب مسير (368/0) قرار دارد. نتايج حاصل از تكنيك تصميم گيري ماباك نشان مي¬دهد كه منطقه 10 با مقدار 636/8- در رتبه اول، منطقه 8 با مقدار 714/8- در رتبه دوم، منطقه 7 با مقدار 821/8- در رتبه سوم، منطقه 12 با مقدار 029/9- در رتبه چهارم و نهايتا منطقه 14 با مقدار 577/9- در رتبه پنج قرار گرفته اند. به اين ترتيب از بين مناطق شمالي شهر اصفهان، منطقه 8 و 10 داراي وضعيت مناسب رشد عمودي و منطقه 12 و 14 داراي وضعيت نامناسب رشد عمودي در جهت دست يابي به ابعاد پايداري مي¬باشند. نتايج تحليل ذي نفعان حاكي از آن است كه راه و شهرسازي با ميزان 44 داراي بيشترين اثرگذاري و شهروندان با ميزان 28 داراي كمترين ميزان اثر¬گذاري هستند. نتايج ميك مك نشان مي¬دهد كه متغيرهاي تأثير¬گذار بر مديريت بلندمرتبه‌سازي در مناطق شمالي شهر اصفهان، در بعد كالبدي - زيرساختي شامل: برخورداري از فضاي باز همگاني، مقاوم در برابر حوادث غيرمترقبه مثل زلزله، باد، آتش سوزي و...، تراكم مناسب و استاندارد، داشتن فضاي مناسب براي پاركينگ، دسترسي به فضاي سبز؛ در بعد اجتماعي و فرهنگي شامل: همگوني فرهنگي، آسايش و رفاه؛ در بعد اقتصادي: قيمت مسكن و ارزش زمين، هزينه تملك و اجاره؛ در بعد زيست‌محيطي شامل: سايه¬اندازي ساختمان‌ها و نهايتا در بعد مديريتي شامل: مديريت ساختمان‌ها است.

كليدواژه لاتين

Density , High-rise construction , Urban sustainability , Northern areas , Isfahan City

عنوان لاتين

Analysis of density increase an‎d high-rise construction in order to achieve urban sustainability (Case study: Northern areas of Isfahan)

گروه آموزشي

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

چكيده لاتين

In Isfahan, in addition to horizontal growth, the city has gradually grown in general an‎d many high-rise buildings can be seen in its places an‎d even among the old texture. In addition, all northern areas of Isfahan (around the Zayan‎deh-Rud River an‎d especially areas 7, 8, 10, 12 an‎d 14) are involved in high-rise buildings, which are not legal an‎d have created a height of 12 meters. The present study has addressed the sustainability situation in the northern regions of Isfahan (regions 7, 8, 10, 12 an‎d 14) based on the dimensions of vertical growth. The present study is descriptive in nature an‎d method an‎d applied in terms of purpose. The research data were collected in two ways: library an‎d field information (questionnaires for household heads an‎d experts). The statistical population of this study will be the heads of households in the northern regions of Isfahan (regions 7, 8, 10, 12 an‎d 14) in 2016, equal to 284,520 people, as well as specialists an‎d experts in the relevant field, who are also experts an‎d specialists in the following fields. In this study, 384 people are used to determine the sample size of residents of the northern regions of Isfahan through simple ran‎dom sampling using the Cochran method. Also, the researcher, in 3 stages, by distributing questionnaires an‎d conducting interviews with experts, finally selec‎ted an‎d interviewed 75 experts an‎d specialists for the high-rise construction status questionnaire (each region has 15 experts), 25 people for the key players questionnaire, an‎d 30 people for the Miq Mac an‎d Wizard scenario questionnaires. The data were analyzed using one-sample t-test, structural equations, an‎d Ishikawa technique in the form of SPSS, FISH BONE, an‎d LISREL software. The Mabac decision-making technique an‎d hotspot spatial distribution maps, kriging, an‎d spatial autocorrelation were used to level an‎d display the study area. The stakeholder analysis technique (key players) was used to show the most important actors affecting the management of high-rise construction in the northern regions of Isfahan. Finally, using urban an‎d future-oriented planning techniques, including scenario writing in the form of Mic Mac, Scenario Wizard, an‎d SWAT techniques, planning an‎d presenting a model for high-rise construction in the northern areas of Isfahan was presented. The results of a sample T-test on the dimensions of high-rise construction in the northern regions of Isfahan show that the dimensions of high-rise construction have an average of (2.58), which is lower than the desired level (3), so the situation of the dimensions of high-rise construction in the northern regions of Isfahan is undesirable. The results of the herringbone technique indicate that urban managers should pay more attention to the social an‎d cultural components as well as the physical-infrastructure components in the first stage because they have worse conditions. In the last stage, attention should be paid to the management components, which have better conditions. The results of the structural equations indicate that among the dimensions of high-rise construction, the physical-infrastructure dimension of high-rise construction with a path coefficient of (0.477) has the greatest impact on the urban environment in the northern regions of Isfahan, an‎d the socio-cultural dimension with a path coefficient of (0.368) is in the next position.

تعداد فصل ها

فهرست مطالب pdf

160790

نويسنده

صداقت كيش، مرضيه

لينک به اين مدرک

https://lib.ui.ac.ir/dl/search/default.aspx?Term=25905&Field=0&DTC=3