• شماره ركورد
    25743
  • شماره راهنما
    POL2 368
  • عنوان

    تحليل سياست خارجي آمريكا در قبال عربستان سعودي: مطالعه تطبيقي دوران دونالد ترامپ و جو بايدن

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    علوم سياسي
  • دانشكده
    علوم اداري و اقتصاد
  • تاريخ دفاع
    1404/12/23
  • صفحه شمار
    90 ص .
  • استاد راهنما
    محمد علي بصيري
  • كليدواژه فارسي
    سياست خارجي آمريكا , عربستان سعودي , دونالد ترامپ , جو بايدن , واقع‌گرايي تركيبي , موازنه فراساحلي , امنيت انرژي
  • چكيده فارسي
    سياست خارجي ايالات متحده آمريكا در قبال پادشاهي عربستان سعودي به عنوان يكي از ديرپاترين اتحادهاي استراتژيك در غرب آسيا، همواره تحت تأثير پويايي‌هاي قدرت در نظام بين‌الملل بوده است. پژوهش حاضر با هدف تحليل تطبيقي سياست خارجي آمريكا در دوران رياست‌جمهوري دونالد ترامپ (2017-2021) و جو بايدن (2021-2025) نسبت به عربستان سعودي انجام شده است. پرسش اصلي تحقيق بر واكاوي وجوه اشتراك و افتراق رويكرد اين دو دولت و ارزيابي پيامدهاي آن بر كنشگري منطقه‌اي رياض تمركز دارد.روش تحقيق اين پژوهش، كيفي با رويكرد توصيفي-تحليلي و بر مبناي مطالعات تطبيقي است. چارچوب نظري برگزيده، مدل «واقع‌گرايي تركيبي» است كه با تلفيق سطوح تحليل ساختاري (نئورئاليسم) و كارگزاري (واقع‌گرايي نوكلاسيك)، تداوم و تغيير در سياست خارجي را تبيين مي‌كند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه علي‌رغم تفاوت‌هاي فاحش در ادبيات ديپلماتيك و سبك كارگزاري، الزامات ساختاري نظام بين‌الملل منجر به تفوق «تداوم» بر «تغيير» شده است. وجوه اشتراك دو دولت در لايه‌هاي زيرين استراتژيك شامل تضمين امنيت جريان انرژي، مهار نفوذ منطقه‌اي ايران و مقابله با نفوذ قدرت‌هاي رقيب (چين و روسيه) در خليج‌فارس است. در مقابل، وجوه افتراق عمدتاً در ابزارهاي موازنه مشهود است؛ به‌طوري‌كه دولت ترامپ از مدل «واقع‌گرايي نئوكلاسيك عمل‌گرايانه» و حمايت بي‌قيد و شرط بهره برد، در حالي كه دولت بايدن رويكرد «واقع‌گرايي نهادي» و سياست «بازتنظيم» روابط را با تأكيد بر متغيرهاي هنجاري و حقوق‌بشري در پيش گرفت.نتايج تحقيق ثابت مي‌كند كه ايالات متحده در هر دو دوره به سمت راهبرد «موازنه فراساحلي» حركت كرده است كه طي آن، عربستان سعودي از يك «متحد پيرو» به يك «قدرت مياني موازنه‌گر» با خودمختاري راهبردي بيشتر گذار كرده است. در نهايت، اين پژوهش ثابت مي‌كند كه منافع ملي در نظام آنارشيك، كارگزاران را علي‌رغم تضادهاي حزبي، به سمت رفتارهاي راهبردي مشابه سوق مي‌دهد.
  • كليدواژه لاتين
    U.S. Foreign Policy , Saudi Arabia , Donald Trump , Joe Biden , Hybrid Realism , Offshore Balancing , Energy Security
  • عنوان لاتين
    Analysis of US Foreign Policy Towards Saudi Arabia: A Comparative Study of the Donald Trump an‎d Joe Biden Eras
  • گروه آموزشي
    علوم سياسي
  • چكيده لاتين
    U.S. foreign policy toward the Kingdom of Saudi Arabia (KSA), as one of the most enduring strategic alliances in West Asia, has consistently been shaped by power dynamics within the international system. This study conducts a comparative analysis of U.S. foreign policy toward Saudi Arabia during the presidencies of Donald Trump (2017–2021) an‎d Joe Biden (2021–2025). The primary objective is to examine the continuities an‎d divergences in the approaches of these two administrations an‎d eva‎luate their consequences for Riyadh’s regional conduct. The research employs a qualitative descriptive-analytical methodology based on comparative studies. The chosen theoretical framework is "Hybrid Realism," which explains policy persistence an‎d shifts by synthesizing levels of analysis from Structural Realism (Neorealism) an‎d Neoclassical Realism.The findings indicate that despite stark differences in diplomatic rhetoric an‎d leadership styles, structural imperatives of the international system have led to the dominance of "continuity" over "change". Common strategic interests shared by both administrations include ensuring energy flow security, countering Iranʹs regional influence, an‎d mitigating the influence of global rivals (China an‎d Russia) in the Persian Gulf. Conversely, divergences are most evident in the tools of balancing; whereas the Trump administration adopted "Transactional Realism" an‎d unconditional support, the Biden administration pursued "Institutional Realism" an‎d a policy of "recalibration," emphasizing normative an‎d human rights variables.The results of the study confirm that both eras signify a strategic shift toward "Offshore Balancing," during which Saudi Arabia has transitioned from a "follower state" into a "balancing middle power" with increased strategic autonomy. Ultimately, this research demonstrates that national interests in an anarchic system drive leaders toward similar strategic behaviors, regardless of partisan divides.
  • تعداد فصل ها
    6
  • فهرست مطالب pdf
    157827
  • نويسنده

    اقاخاني هاروني، مهدي