شماره ركورد
25742
شماره راهنما
POL2 367
عنوان
تحليل همكاري هاي هسته اي ايران و روسيه در دولت حسن روحاني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
علوم سياسي
دانشكده
علوم اداري و اقتصاد
تاريخ دفاع
1404/12/19
صفحه شمار
81 ص .
استاد راهنما
شهروز ابراهيمي
استاد مشاور
فاطمه شايان
كليدواژه فارسي
سياست خارجي , انرژي هستهاي , همكاري هستهاي , روابط ايران و روسيه , نظريه پيوستگي
چكيده فارسي
ايران و روسيه بهسبب همسايگي و همجواري، همواره درگير سطوحي از تعامل بودهاند و روابط دو كشور، متناسب با شرايط تاريخي و تحولات نظام بينالملل، دورههايي از همكاري و همسويي تا رقابت و تنش را پشت سر گذاشته است. در دهههاي اخير، فناوري هستهاي به يكي از عرصههاي مهم تعامل ميان دو طرف تبديل شده و به دليل پيامدهاي سياسي، اقتصادي و فناورانه، جايگاهي قابل توجه در سياست خارجي و سياست انرژي جمهوري اسلامي ايران يافته است. بهويژه در دوره رياستجمهوري حسن روحاني، همزماني مذاكرات هستهاي، شكلگيري برجام و نوسانات ناشي از فشارهاي بينالمللي، همكاريهاي هستهاي ايران و روسيه را در چارچوبي پيچيده و چندلايه قرار داد و اهميت بررسي تحليلي اين همكاريها را افزايش داد.اين پژوهش با هدف تحليل فرصتها، ظرفيتها، انگيزهها و چالشهاي همكاري هستهاي ايران و روسيه در دوره دولت روحاني انجام شده و بر نظريه پيوستگي جيمز روزنا تكيه دارد؛ نظريهاي كه بر تأثير متقابل متغيرهاي داخلي و الزامات محيط بينالمللي در شكلدهي به سياست خارجي تأكيد كرده و امكان تحليل رفتار دولتها در تعامل ميان سطوح مختلف را فراهم ميسازد. روش پژوهش توصيفي–تحليلي است و دادهها از طريق منابع كتابخانهاي، اسناد، مقالات علمي و گزارشهاي معتبر گردآوري شدهاند.بر اساس يافتهها، همكاريهاي هستهاي ايران و روسيه در اين دوره صرفاً ماهيتي فني نداشته، بلكه تحت تأثير نيازهاي داخلي ايران در توسعه زيرساختهاي انرژي، ملاحظات اقتصادي و امنيتي، و نيز فرصتها و محدوديتهاي ناشي از محيط بينالمللي شكل گرفته است. تحريمهاي اقتصادي، الزامات رژيم عدم اشاعه، تحولات برجام و محاسبات راهبردي روسيه در قبال ساير قدرتها از جمله عوامل مؤثر بر جهتگيري و سرعت اين همكاريها بوده و نشان ميدهد كه روند همكاري در پيوندي مستمر با تحولات بينالمللي قرار داشته است.در مجموع، نتايج پژوهش نشان ميدهد كه همكاري هستهاي ايران و روسيه نمونهاي روشن از كاركرد الگوي پيوستگي در سياست خارجي است؛ بدين معنا كه تصميمها و روندهاي اجرايي در اين حوزه حاصل تعامل مداوم متغيرهاي داخلي و بينالمللياند. توجه به اين پيوندها ميتواند به درك واقعبينانهتر فرصتها و محدوديتهاي همكاريهاي راهبردي در حوزه فناوريهاي پيشرفته كمك كرده و چارچوبي تحليلي براي مطالعات مشابه در آينده فراهم آورد.
كليدواژه لاتين
Foreign policy , Nuclear Energy , Nuclear Cooperation , Iran-Russia Relations , Linkage Theory
عنوان لاتين
An Analysis of Iran-Russia Nuclear Cooperation during Hassan Rouhaniʹs Government
گروه آموزشي
علوم سياسي
چكيده لاتين
Due to geographical proximity, Iran and Russia have historically experienced fluctuating relations ranging from strategic alignment to competition. In recent decades, nuclear technology has become a vital sphere of bilateral interaction, holding a substantial position in Iran’s foreign and energy policies due to its significant political and economic implications. During Hassan Rouhani’s presidency, the convergence of nuclear negotiations, the JCPOA, and international pressures placed Iran-Russia nuclear cooperation within a highly complex framework, increasing the need for analytical scrutiny.This descriptive-analytical research examines the opportunities, capacities, motivations, and challenges of this cooperation during the Rouhani administration. It relies on James Rosenau’s Linkage Theory, which emphasizes the mutual impact of domestic variables and international imperatives in shaping foreign policy, thereby enabling the analysis of state behavior across different levels.Findings indicate that Iran-Russia nuclear cooperation was not merely technical in nature. Rather, it was shaped by Iran’s domestic energy infrastructure needs and security considerations, alongside international opportunities and constraints. Economic sanctions, non-proliferation regime imperatives, JCPOA developments, and Russia’s strategic calculations vis-à-vis other global powers significantly influenced the direction and pace of this collaboration, demonstrating its continuous linkage to international developments.
Ultimately, the results demonstrate that Iran-Russia nuclear cooperation clearly exemplifies the linkage model in foreign policy, where decisions result from the continuous interaction of domestic and international variables. Recognizing these linkages fosters a more realistic understanding of strategic cooperation in advanced technologies and provides a robust analytical framework for future studies.
تعداد فصل ها
6
فهرست مطالب pdf
157815
نويسنده