25582

AHL2 339

كارشناسي ارشد

منطق فهم دين

الهيات و معارف اهل البيت(ع)

مهرماه 1404

66 ص.

محسن شيراوند

زبان طبيعت , دين , قرآن , آيات آفاقي , اخلاق زيست‌محيطي , تعامل معنوي , مسئوليت انساني

چكيده در روزگار كنوني كه بحران‌هاي زيست‌محيطي و گسست انسان از طبيعت به يكي از نگراني‌هاي اصلي جهان بدل شده است، بازخواني «زبان طبيعت» از منظر دين مي‌تواند راهي معنادار براي بازسازي پيوند انسان و جهان پيرامون باشد. طبيعت، به‌منزله‌ي نظامي از نشانه‌ها، جلوه‌گر حكمت الهي است و در متون ديني ـ به‌ويژه قرآن كريم ـ بارها بر آن تأكيد شده است. اين پژوهش، با تكيه بر آموزه‌هاي ديني، نشان مي‌دهد كه طبيعت نه ماده‌اي خام براي بهره‌برداري انسان، بلكه آيتي الهي و موجودي زنده است كه در گفت‌وگويي معنوي با انسان قرار دارد. دين با دعوت انسان به تأمل در «آيات آفاقي»، او را به درك پيام‌هاي نهفته در پديده‌هاي طبيعي فرا مي‌خواند و از وي مي‌خواهد تا با زبان دل، نغمه‌ي هستي را بشنود. چنين نگرشي، زمينه‌ساز شكل‌گيري مسئوليت اخلاقي انسان در برابر طبيعت است. همچنين، متون ديني با ارائه‌ي الگوهايي از تعامل پيامبران با طبيعت، نشان مي‌دهند كه فهم زبان طبيعت، مقدمه‌اي براي تعالي روح و تقرب به خداوند است. در نهايت، اين پژوهش با تحليل مفهومي زبان طبيعت در متون ديني، مي‌كوشد راهي براي بازسازي پيوند گسسته‌ي انسان با طبيعت بگشايد و افقي نو در زيست معنوي و مسئولانه‌ي بشر ترسيم كند.

Lingua Naturae , Religio , Alcoranus , Signa Cosmica , Ethica Ambitalis , Communicatio Spiritualis , Responsabilitas Humana

The Extrapolation of the Language of the Nature from Religion Point of View

معارف اهل‌البيت(ع)

Hoc tempore, cum crises ambitales et ruptura inter hominem et naturam quaestiones globales factae sint, relectio linguae naturae ex prospectu religionis viam praebere potest ad relationem significantem inter hominem et mundum circumstantem instaurandam. Lingua naturae, ut systema signorum, manifestationes sapientiae divinae continet, quae in scripturis sacris, praesertim in Alcorano, saepius extolluntur. In hoc studio, innixum doctrinis religiosis, natura non ut materia rudis ad usum, sed ut signum divinum et ens vivum consideratur, quod cum homine in dialogo spirituali versatur. Religio, invitans ad meditationem in signis cosmicis, hominem ad intellegendum nuntios in rebus naturalibus latentes provocat, eumque hortatur ut corde audiat vocem entis. Haec visio fundamentum ethicae ambitalis et responsabilitatis humanae erga naturam constituit. Praeterea religio, exhibens exempla interactionis prophetarum cum natura, ostendit intellegentiam linguae naturae esse praeambulum ad elevationem animi et ad appropinquationem ad Deum. Denique haec dissertatio conatur, per analysin notionis linguae naturae in scripturis sacris, viam praebere ad reficiendam coniunctionem inter hominem et naturam, et ad vitam spiritualem et responsabilem delineandam.

5

154121