• شماره ركورد
    25424
  • شماره راهنما
    INT.RE2 219
  • عنوان

    تحليل تطبيقي سياست خارجي هند و پاكستان در قبال افغانستان در دوره‌ي طالبان دهه‌ي 1990 و پيامدهاي آن در ثبات و امنيت اين كشور

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    روابط بين الملل
  • دانشكده
    علوم اداري و اقتصاد
  • تاريخ دفاع
    مهرماه 1404
  • صفحه شمار
    122 ص.
  • استاد راهنما
    محمدعلي بصيري
  • كليدواژه فارسي
    هند , پاكستان , طالبان , افغانستان , سياست خارجي , نئورياليسم
  • چكيده فارسي
    در دهه‌ي 1990 و با ظهور طالبان به‌عنوان نيروي مسلط در افغانستان، سياست خارجي كشورهاي همسايه به‌ويژه هند و پاكستان دستخوش تغييرات راهبردي شد. مسأله‌ي اصلي اين پژوهش، بررسي تفاوت‌هاي بنيادين در رويكردهاي هند و پاكستان نسبت به افغانستان در دوره‌ي نخست حكومت طالبان و تأثير اين سياست‌ها بر ثبات و امنيت منطقه‌اي است. در پژوهش حاضر تلاش شده است كه به پرسش «چگونه سياست خارجي هند و پاكستان در قبال افغانستان تحت حاكميت طالبان در دهه‌ي 1990 شكل گرفت و چه پيامدهايي براي ثبات و امنيت افغانستان به همراه داشت؟» پاسخ درخور تأملي صورت بگيرد. فرضيه‌ي اصلي پژوهش بر اين مبنا استوار است كه سياست مداخله‌گرايانه و حمايت‌گرايانه‌ي پاكستان از طالبان، در مقابل سياست انزواطلبانه و محتاطانه‌ي هند، موجب تقويت بي‌ثباتي در افغانستان و تعميق رقابت ژئوپليتيكي در منطقه شد. چارچوب نظري تحقيق مبتني بر نظريه‌ي نورئاليسم است كه تأكيد دارد دولت‌ها در نظام بين‌الملل آنارشي‌گونه، براي حفظ منافع ملي و امنيت خود، به رقابت و موازنه‌ي قدرت روي مي‌آورند. در اين چارچوب، رفتار هند و پاكستان در قبال افغانستان به‌عنوان تلاش براي افزايش نفوذ منطقه‌اي و كاهش تهديدات امنيتي قابل تحليل است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه پاكستان با هدف ايجاد «عمق استراتژيك» در برابر هند، از طالبان حمايت سياسي، مالي و نظامي كرد و نقش فعالي در شكل‌گيري حكومت طالبان ايفا نمود. در مقابل، هند با نگراني از گسترش افراط‌گرايي و نفوذ پاكستان، از گروه‌هاي مخالف طالبان حمايت غيرمستقيم كرد و روابط خود را با دولت‌هاي غيرطالباني حفظ نمود. اين تقابل موجب تشديد بي‌ثباتي در افغانستان و افزايش رقابت ژئوپليتيكي در جنوب آسيا شد. روش تحقيق در اين مطالعه، كيفي و از نوع توصيفي- تحليلي است. ابزار گردآوري داده‌ها شامل منابع كتابخانه‌اي، مقالات علمي، اسناد تاريخي و تحليل‌هاي سياست‌گذاري منطقه‌اي بوده است.
  • كليدواژه لاتين
    India , Pakistan , Taliban , Afghanistan , Foreign Policy , New Realism
  • عنوان لاتين
    A Comparative Analysis of Indian’s an‎d Pakistan’s Foreign Policies toward Afghanistan during the Taliban Era of the 1990s an‎d Their Implications for the Countryʹs Stability an‎d Security
  • گروه آموزشي
    علوم سياسي
  • چكيده لاتين
    In the 1990s, with the rise of the Taliban as the dominant force in Afghanistan, the foreign policies of neighboring countries—particularly India an‎d Pakistan—underwent strategic shifts. This study addresses the core issue of examining the fundamental differences in India an‎d Pakistan’s approaches toward Afghanistan during the first Taliban regime an‎d the impact of these policies on regional stability an‎d security. The central research question is: How did India an‎d Pakistan’s foreign policies toward Taliban-led Afghanistan in the 1990s evolve, an‎d what were their consequences for Afghanistan’s stability an‎d security? The main hypothesis posits that Pakistan’s interventionist an‎d supportive policy toward the Taliban, contrasted with India’s cautious an‎d isolationist stance, contributed to increased instability in Afghanistan an‎d intensified geopolitical rivalry in the region. The theoretical framework of this study is based on Neorealism, which emphasizes that states, operating in an anarchic international system, pursue national interests an‎d security through competition an‎d power balancing. Within this framework, India an‎d Pakistan’s behavior toward Afghanistan can be interpreted as efforts to expan‎d regional influence an‎d mitigate security threats. Research findings indicate that Pakistan, aiming to establish “strategic depth” against India, provided political, financial, an‎d military support to the Taliban an‎d played an active role in shaping their regime. Conversely, India, concerned about the spread of extremism an‎d Pakistan’s growing influence, indirectly supported anti-Taliban factions an‎d maintained relations with non-Taliban governments. This rivalry exacerbated instability in Afghanistan an‎d heightened geopolitical tensions in South Asia. The research method is qualitative an‎d descriptive-analytical. Data collection tools include library resources, academic articles, historical documents, an‎d regional policy analyses.
  • تعداد فصل ها
    4
  • فهرست مطالب pdf
    151236
  • نويسنده

    سعيدي، ثريا