اثربخشي آموزش مهارت مثبت انديشي بر اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان كم‌بينا

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي ‌آموزش مهارت مثبت انديشي بر اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان كم‌بينا شهر اصفهان انجام گرفت. اين پژوهش از نظر هدف يك پژوهش كاربردي و از نظر روش تحقيق يك تحقيق شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري شامل دانش آموزان كم‌بينا متوسط تا عميق پايه چهارم تا هفتم مدارس با آسيب بينايي سال تحصيلي 1403-1404 بود كه از ميان آن‌ها 30 نفر به شيوه در دسترس انتخاب و در نهايت به صورت تصادفي دو گروه 15 نفري آزمايش و گواه تقسيم شدند. براي سنجش اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي به ترتيب پرسش‌نامه‌ اشتياق تحصيلي بلومنفيلد و فردريكز (2004) ، تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) و پرسش‌نامه درگيري تحصيلي ريو و تسنگ (2011) استفاده شد. در ادامه براي گروه آزمايش به مدت 8 جلسه و هر جلسه 45 تا 60 دقيقه به صورت حضوري بسته آموزشي مورد نظر، اجرا شد. درحالي كه گروه گواه آموزشي دريافت نكردند. در پايان دو گروه آزمايش و گواه پرسشنامه‌هاي اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي را به عنوان پس‌آزمون تكميل نمودند. در نهايت داده‌ها به روش تحليل كوواريانس تك متغيري (آنكوا) و تحليل كوواريانس چند متغيري (مانكوا) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزيه و تحليل شدند. تحليل داده‌هاي پژوهش نشان داد كه بسته آموزش مهارت مثبت‌انديشي به طور معني داري منجر به بهبود اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي شده است (001/0 P<‎)؛ بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه بسته آموزشي مهارت مثبت‌انديشي بر افزايش اشتياق تحصيلي، تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي كم‌بينا موثر بوده است.

Positive thinking skills , Academic enthusiasm , Distress tolerance , Academic engagement , Visually impaired

Effectiveness of teaching positive thinking skills on academic enthusiasm, distress tolerance an‎d academic engagement of low vision Students

روان شناسي و آموزش افراد با نيازهاي خاص

The aim of the present study was to determine the effectiveness of positive thinking skills training on academic enthusiasm , distress tolerance an‎d academic engagement of visually impaired students in Isfahan province. The statistical population included moderate to profound visually impaired students in the third to seventh grades of schools with visual impairment in the academic year 1403-1404, from which 30 students were selec‎ted through convenience sampling an‎d finally ran‎domly divided into two groups of 15 students (experimental an‎d control). Participants completed the Bluemansfieled an‎d Feridrics academic enthusisms Questionnaire Simmons an‎d Gahr Distress Tolerance Questionnaire (2005), an‎d the Riu an‎d Tseng Academic Engagement Questionnaire (2011) for the pre-test. Then, the desired educational package was implemented in person for 8 sessions, each session lasting 45 to 60 minutes. While the control group did not receive training. At the end of the two experimental groups an‎d the control group, they completed the questionnaire of distress tolerance an‎d academic engagement as a post-test. Finally, the data were analyzed by univariate analysis of covariance using SPSS-24 software. Analysis of the research data showed that the positive thinking skills training package significantly improved distress tolerance, an‎d academic engagement (P<‎0/001); therefore, it can be concluded that the positive thinking skills training package was effective in increasing academic enthusiasm, distress tolerance an‎d academic engagement of visually impaired students.

5

149570