• شماره ركورد
    25200
  • شماره راهنما
    PSY2 919
  • عنوان

    اثربخشي درمان عاطفه مثبت بر بي‌لذتي، عواطف مثبت و منفي، شدت افسردگي و خودكشي‌گرايي در افراد داراي اختلال افسردگي اساسي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    روانشناسي باليني
  • دانشكده
    علوم تربيتي و روان شناسي
  • تاريخ دفاع
    1404/07/29
  • صفحه شمار
    174 ص .
  • استاد راهنما
    علي محرابي , محمدباقر كجباف
  • كليدواژه فارسي
    درمان عاطفه مثبت , بي‌لذتي , عواطف مثبت و منفي , خودكشي‌گرايي , اختلال افسردگي اساسي
  • چكيده فارسي
    يكي از اختلال‌هاي خلقي شايع و ناتوان‌كننده كه افراد زيادي در طول زندگي درگير آن مي‌شوند، اختلال افسردگي اساسي است. افراد داراي اين اختلال، معمولاً در كنار ساير علايم باليني، با مشكلاتي از جمله بي‌لذتي، عواطف منفي افزايش يافته و عواطف مثبت كاهش يافته مواجه هستند كه با ساير علايم مهم آن‌ها به ويژه افكار و رفتارهاي خودكشي آن‌ها نيز در ارتباط است. با اين وجود درمان‌هاي فعلي، بر تغيير برخي از اين سازه‌هاي باليني، به ويژه بي‌لذتي و عواطف مثبت، كمتر تاكيد دارند. يكي از درمان‌هايي كه اخيراً براي پرداختن به اين سازه‌ها معرفي شده، درمان عاطفه مثبت (PAT) است. اگرچه پژوهش‌هاي خارجي براي تعيين اثربخشي آن به تازگي شروع شده ولي در ايران هنوز اثربخشي اين درمان مورد بررسي قرار نگرفته است. بر اين اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي درمان عاطفه مثبت بر بي‌لذتي، عواطف مثبت و منفي، شدت افسردگي و خودكشي‌گرايي در افراد داراي اختلال افسردگي اساسي بود. به اين منظور از طرح آزمايشي مورد-منفرد با خط پايه استفاده شد. جامعه آماري شامل كليه افراد داراي اختلال افسردگي اساسي بود كه به مراكز مشاوره و درماني خصوصي شهر اصفهان در نيمه اول سال 1404 مراجعه كرده بودند. از ميان آن‌ها، 3 نفر به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي از نوع هدفمند انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس تجربه زماني لذت (TEPS)، مقياس عاطفه مثبت و منفي (PANAS)، مقياس سلامت بيمار (PHQ-9) و مقياس افكار و رفتار خودكشي (SIBS) بودند. داده‌ها با استفاده از روش تحليل ديداري از طريق نمودارها و همچنين شاخص‌هايي چون درصد بهبودي (MPI)، اندازه اثر، شاخص تغيير پايا (RCI)، درصد همپوشي داده‌ها (POD) و درصد ناهمپوشي داده‌ها (PND) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج تحليل ديداري داده‌ها نشان داد كه درمان عاطفه مثبت تأثير معناداري بر كاهش بي‌لذتي، عواطف منفي، شدت افسردگي و خودكشي‌گرايي و همچنين، افزايش عواطف مثبت در افراد داراي اختلال افسردگي اساسي داشته است. اين نتايج نشان مي‌دهند كه درمان عاطفه مثبت احتمالاً مي‌تواند به عنوان يك مداخله¬ي مؤثر در بهبود وضعيت روانشناختي افراد داراي اختلال افسردگي اساسي مورد استفاده قرار گيرد. علاوه بر اين، اين يافته‌ها مي‌توانند به توسعه¬ي برنامه‌هاي درماني و حمايتي براي اين گروه از افراد كمك كنند.
  • كليدواژه لاتين
    Positive affect treatment , Anhedonia , Positive an‎d negative affects , Suicidality , Major depressive disorder
  • عنوان لاتين
    Effectiveness of positive affect treatment on anhedonia, positive an‎d negative affects, severity of depression an‎d suicidality in individuals with major depressive disorder
  • گروه آموزشي
    روان شناسي
  • چكيده لاتين
    One of the common an‎d disabling mood disorders that many individuals experience during their lifetime is major depressive disorder (MDD). Individuals with this disorder often present, alongside other clinical symptoms, with problems such as anhedonia, increased negative affect, an‎d decreased positive affect, which are also associated with other significant symptoms, particularly suicidal thoughts an‎d behaviors. However, existing treatments place limited direct emphasis on modifying some of these clinical constructs, particularly anhedonia an‎d positive affect. One of the recently introduced therapies aimed at addressing them is Positive Affect Treatment (PAT). Although international research has only recently begun to examine its effectiveness, in Iran this treatment has not yet been eva‎luated. Accordingly, the present study aimed to investigate the effectiveness of PAT on anhedonia, positive an‎d negative affect, depression severity, an‎d suicidality in individuals with MDD. For this purpose, a single-case experimental design with multiple baselines was employed. The statistical population consisted of all individuals with MDD who sought services at private counseling an‎d treatment centers in Isfahan during the first half of 1404. From this population, three participants were selec‎ted using purposeful non-ran‎dom sampling. Research instruments included the Temporal Experience of Pleasure Scale (TEPS), the Positive an‎d Negative Affect Schedule (PANAS), the Patient Health Questionnaire (PHQ-9), an‎d the Suicidal Ideation an‎d Behavior Scale (SIBS). Data were analyzed using visual analysis through charts, as well as indices such as Mean Percentage Improvement (MPI), effect size, Reliable Change Index (RCI), Percentage of Overlapping Data (POD), an‎d Percentage of Non-overlapping Data (PND). The visual analysis of the data indicated that PAT had a significant impact on reducing anhedonia, negative affect, depression severity, an‎d suicidality, while also enhancing positive affect among individuals with MDD. These findings suggest that PAT may serve as an effective intervention for improving the psychological condition of individuals with MDD. Furthermore, the results can contribute to the development of treatment an‎d support programs for this population.
  • تعداد فصل ها
    5
  • فهرست مطالب pdf
    148584
  • نويسنده

    عبادت، حديث