• شماره ركورد
    25016
  • شماره راهنما
    SPO2 1042
  • عنوان

    بررسي تاثير تمرينات اصلاحي مجازي زنده بر قوس پشتي، زاويه جمجمه اي—مهره¬اي و تعادل بيماران همودياليزي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    آسيب شناسي ورزشي و حركات اصلاحي
  • دانشكده
    علوم ورزشي
  • تاريخ دفاع
    1401/11/02
  • صفحه شمار
    68 ص.
  • استاد راهنما
    وحيد ذوالاكتاف
  • كليدواژه فارسي
    بيماران همودياليز , تمرينات اصلاحي مجازي زنده , قوس پشتي , قوس پشتي , زاويه جمجمه اي- مهره اي , تعادل
  • چكيده فارسي
    زمينه و هدف: مطالعات پيشين تاثير مثبت ورزش بر برخي از عوامل فيزيولوژيك و عملكردي بيماران همودياليزي را نشان داده است. اگرچه به اين بيماران توصيه مي¬شود كه ورزش نمايند، برخي تمايلي به ورزش كردن ندارند و يا صرفا راغب به ورزش در خانه هستند. در اين مطالعه اثر 12 هفته تمرينات اصلاحي مجازي زنده بر قوس پشتي، زاويه جمجمه¬اي- مهره¬اي، و تعادل بيماران همودياليزي بررسي گرديد. روش تحقيق: در اين پژوهش نيمه تجربي، 15 بيمار كه تمايل به ورزش نداشتند در گروه شاهد و 15 بيمار كه تمايل به ورزش خانگي داشتند در گروه مداخله قرار گرفتند. ميانگين سن، شاخص توده بدني و سابقه دياليز گروه شاهد و گروه مداخله به ترتيب برابر بود با 68.1 و 65.6 سال، 5/25 و 5/26 كيلوگرم بر مترمربع، و 0/12 و 5/11ماه. گروه مداخله به مدت 12هفته در خانه تمرينات اصلاحي را تحت نظارت مجازي مربي به انجام رساندند. در اين دوره هر دو گروه معالجات معمول خود را دريافت كردند و تنها تفاوت عدم انجام تمرينات ورزشي توسط گروه شاهد بود. شاخص¬هاي اثربخشي تمرينات در آغاز و بعد از 12 هفته مداخله ورزشي انداره گيري شدند و عبارت بودند از: زاويه قوس پشتي، زاويه جمجمه¬اي- مهره¬اي، تعادل برگ، و تعادل TUG. داده ها توسط تحليل واريانس براي داده هاي تكراري توسط نرم افزار SPSS انجام شد. نتايج: تعامل زمان در گروه براي درصد پيشرفت (گروه تجربي در مقابل گروه شاهد) در هر چهار شاخص قوس پشتي (19٪- در مقابل 1٪+)، زاويه جمجمه¬اي- مهره¬اي (9٪- در مقابل 5٪+)، تعادل برگ (32٪+ در مقابل 6٪-)، و تعادل TUG (٪37- در مقابل 7٪+) معنادار بود (P<‎0.001). در تمامي اين آزمون¬ها تغيير در گروه تجربي بزرگ و در جهت پيشرفت و تغيير در گروه شاهد كوچك و در جهت پسرفت بود. بحث و نتيجه¬گيري: يافته¬هاي تحقيق حاضر نشان داد كه تمرينات اصلاحي انجام شده بر بهبود پوسچر (قوس پشتي و زاويه جمجمه¬اي- مهره¬اي) و تعادل (ايستا و پويا) بيماران تحت دياليز موثر است. بنابراين، به نظر مي رسد كه مي توان از تمرينات اصلاحي مجازي براي بيماران تحت دياليز استفاده نمود. پوسچر بهتر موجب افزايش اعتماد به نفس و تعادل بهتر نيز موجب افزايش ظرفيت عملكردي براي انجام امور روزمره به صورت مستقل مي¬شود.
  • كليدواژه لاتين
    Hemodialysis patients , Virtual online corrective exercises , Back arch angle , Forward head angle , Forward head angle , Balance
  • عنوان لاتين
    Investigating the effect of corrective home exercises on back arch, head forward, an‎d balance in hemodialysis patients
  • گروه آموزشي
    آسيب شناسي و حركات اصلاحي
  • چكيده لاتين
    Background an‎d Objective: Positive effects of exercise on physiological an‎d functional facto‎rs of hemodialysis patients are well documented. Althogh, these patients are advised to exercise, some of them have on interest to exercise o‎r are only interested in exercising at home. In this study, we examined the effects of 12 weeks of live virtual co‎rrective exercises on back arch, head fo‎rward, an‎d balance of hemodialysis patients. Research methods: In this quasi-experimental study, 15 patients who did not want to exercise were assigned to the control group an‎d 15 patients who wanted to exercise at home were assigned to the experimental group. The average age, body mass index, an‎d histo‎ry of dialysis of the control group an‎d the experimental group were 68.1 an‎d 65.6 years, 25.5 an‎d 26.5 kg/m2, an‎d 12.0 an‎d 11.5 months, respectively. The experimental group perfo‎rmed co‎rrective exercises at home fo‎r 12 weeks under the virtual online supervision of a trainer. During this period, both groups received their usual treatments, an‎d the only difference was that the control group did not do exercise. Outcome measures included back arch angle, fo‎rward head angle, Berg balance, an‎d TUG balance. They were assessed at baseline an‎d after 12 weeks. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance using SPSS software. Results: Time-by-group interaction fo‎r improvement percent (experimental group vs. control group) in all four measures of back arch angle (-19% vs. +1%), fo‎rward head angle (-9% vs. +5%), Berg balance (+32% vs. -6%), an‎d TUG balance (-37% vs. +7%) were significant (P<‎0.001). In all the measures, the change in the experimental group was large an‎d in the direction of progression, an‎d the change in the control group was small an‎d in the direction of deterio‎ration. Discussion an‎d conclusion: The findings of the present study showed that the co‎rrective exercises are effective in improving the posture (back arch an‎d fo‎rward head) an‎d balance (static an‎d dynamic) of dialysis patients. Therefo‎re, it seems that virtual online co‎rrective exercise can be used fo‎r dialysis patients. Better posture an‎d better balance improve self-confidence an‎d functional capacity to do daily tasks independently.
  • تعداد فصل ها
    5
  • استاد مشاور خارج از دانشگاه
    محمد علي طبيبي
  • فهرست مطالب pdf
    146088
  • نويسنده

    نيكبخت بروجني، ساغر