شماره ركورد
24939
شماره راهنما
PHI2 496
عنوان
بررسي نقد پيتر آنگر بر «كثرت جهانها»ي ديويد لوئيس
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
فلسفه
دانشكده
ادبيات و علوم انساني
تاريخ دفاع
1404/06/26
صفحه شمار
88 ص .
استاد راهنما
دكتر رضا صادقي
استاد مشاور
امير احسان كرباسيزاده
كليدواژه فارسي
لوئيس , آنگر , كثرت جهانها , جوهري , تهي بودن
چكيده فارسي
اين پژوهش به مطالعه و بررسي نقد پيتر آنگر بر نظريات ديويد لوئيس، خصوصاً نظريهي «كثرت جهانها»ي وي ميپردازد. ازآنجاييكه لوئيس يكي از برجستهترين فلاسفهي تحليلي است و آنگر وي را يكي از مهمترين فلاسفه معاصر ميداند، از رهگذر نقدهاي آنگر بر لوئيس ميتوان به نمونهاي از نقد كل فلسفهي تحليلي دستيافت. پيتر آنگر در نقد خود بر ايدههاي ديويد لوئيس با سه ايدهي مهم وي سروكار دارد: «ابدگرايي»، «دفاع از وجود اوصاف» و «كثرت جهانها». نقدهاي آنگر بر ايدههاي لوئيس بر طبق اصلي است و آن اصل طرد سخن دلبخواهانه است. آنگر در نقد ايدهي وجود اوصاف لوئيس چهار ايده در مورد اين موضوع را بررسي ميكند و نشان ميدهند هر چهار ايده تهي هستند. وي ايدهي پنجمي را معرفي ميكند كه بهنوعي جمع هر چهار ايدهي مطرحشده است و از اين طريق ميخواهد نشان دهد ميتوان در مورد بحثي كه بيمحتواست نظريات تهي ارائه كرد. بحث از وجود اوصاف خصوصاً اوصاف ذاتي/نفسي موقتي (Temporary Intrinsics) جايي است كه لوئيس با استفاده از آن از ديدگاه چهاربعدگرايي يا ابدگرايي خود دفاع ميكند. وي معتقد است عنصري زماني علاوه بر سه بعد مكاني داريم و تمام اشياء و موجوداتي كه در جهان از زمان پيدايش وجود داشتهاند الآن نيز مانند اشياء كنوني وجود دارند. لوئيس در بحثي زباني ميان «استمرار»، «دوام» و «امتداد» تفاوت ميگذارد و خود را تداومگرا ميخواند. آنگر كل اين بحث را بحثي در مورد واژگان و تعريف تخصصي آنها ميداند و نه استدلالي فلسفي. نقد ديگر آنگر اين است كه اين بحثي زباني است و با واقعيت عيني و نحوهي بودن آن ارتباطي ندارد. سومين ايدهي مورد نقد آنگر از ايدههاي لوئيس ايدهي كثرت جهانهاي لوئيس است. اين ايده اهميت خاصي براي آنگر دارد؛ زيرا برخلاف دو ايدهي ديگر ايدهاي است جوهري و در مورد چگونگي واقعيت عيني (concrete)، اما بحثهايي كه حول آن انجامشده است تهي است. ازنظر آنگر ادعاي لوئيس مبني بر وجود بينهايت جهان كه همگي تفاوت نوعي با جهان بالفعل ما ندارند و آنها هم وجود دارند سخني است فاقد دليل مكفي. از طرفي اين نظريه درگير سخنان دلبخواهي است و همين امر نيز باعث تهي شدن آن شده است.
آنگر از منظر روششناسانه روشي منسجم دارد هرچند مفاهيم محوري خود نظير تهي و جوهري را تعريف مفهومي نميكند؛ بلكه با ارائهي نمونههايي از مباحث تهي و جوهري اين دو مفهوم را معرفي ميكند. نقدهاي آنگر بر لوئيس و فلسفهي تحليلي مانند پوزيتيويستهاي منطقي نيست كه متافيزيك را بيمعنا ميدانستند و در پي انحلال آن بودند. ازنظر آنگر متافيزيك ميتواند و بايد در كنار علم در مورد واقعيت و چگونه بودن واقعيت نظريهپردازي كند و يك هستيشناسي مطابق با علم ارائه دهد. آنگر خواستار بازگشت به مسائل جوهري و عيني فلسفي است.
كليدواژه لاتين
Lewis , Unger , Plurality of Worlds , Substantial , Emptiness
عنوان لاتين
Analyzing Peter Ungerʹs Critique of David Lewisʹ “The Plurality of Worlds”
گروه آموزشي
فلسفه
چكيده لاتين
This research studies Peter Ungerʹs critique of David Lewisʹs "plurality of worlds" theory. Since Lewis is one of the most prominent analytic philosophers and Unger considers him one of the most important contemporary philosophers, Ungerʹs critiques of Lewisʹs ideas can be considered an example of a critique of analytic philosophy as a whole.In his critique of David Lewis, Peter Unger deals with three of his major ideas: “eternalism,” “defence of the existence of attributes,” and “plurality of worlds.” Unger’s critiques of Lewis’s ideas are based on a principle, and that principle is the rejection of arbitrary speech. In his critique of Lewis’s idea of the existence of attributes, Unger examines four ideas on this subject and shows that all four ideas are empty. He introduces a fifth idea, which is a kind of sum of all four ideas raised, and through this he wants to show that it is possible to present empty theories about a discussion that is devoid of content. The discussion of the existence of attributes, especially temporary intrinsics, is where Lewis uses it to defend his four-dimensionalism or eternalist view. He believes that we have a temporal element in addition to the three spatial dimensions, and that all objects and beings that have existed in the world since its creation still exist as objects today. Lewis distinguishes between "persist", "endure" and "perdure" in a linguistic discussion and calls himself a perdurantism. Unger sees the whole discussion as a discussion about words and their technical definitions, not a philosophical argument. Another criticism of Unger is that this is a linguistic argument and has nothing to do with objective reality and how it is. The third idea that Unger criticizes of Lewisʹs ideas is Lewisʹs idea of plurality of worlds. This idea is of particular importance to Unger because, unlike the other two ideas, it is a substantive idea about the way reality is concrete, but the arguments that have been made around it are empty. For Unger, Lewisʹs claim that there are an infinite number of worlds, all of which are no different in kind from our actual world and that they also exist, is a statement that lacks sufficient evidence. On the other hand, this theory is involved in arbitrary statements, and this has also caused it to be empty. From a methodological perspective, Unger has a coherent method, although he does not define his central concepts such as emptiness and substance, but rather introduces these two concepts by providing examples of empty and substance discussions. Ungerʹs criticisms of Lewis and analytic philosophy are not like those of the logical positivists who considered metaphysics meaningless and sought to dissolve it. For Unger, metaphysics can and should theorize, alongside science, about reality and how reality is, and present an ontology consistent with science. Unger calls for a return to the substantive and concrete problems of philosophy.
تعداد فصل ها
5
فهرست مطالب pdf
143545
نويسنده