واكاوي نحوه شكل‌گيري نشانگان ايمپاستر در دانشجويان تحصيلات تكميلي، انتخاب و تعيين تاثير مداخله مسير شغلي مناسب بر علائم و پيامدهاي مسير شغلي نشانگان ايمپاستر

مطالعه حاضر با هدف واكاوي نحوه شكل‌گيري نشانگان ايمپاستر، انتخاب و تعيين تاثير مداخله‌ مسير شغلي مناسب بر علائم و پيامدهاي مسير شغلي اين نشانگان در دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه اصفهان انجام شد. روش اين پژوهش، تركيبيِ متوالي شامل تبييني از نوع انتخاب شركت‌كنندگان و اكتشافي از نوع تدوين طبقه‌بندي بود كه طي سه مرحله انجام شد. مرحله اول به كشف نحوه‌ شكل‌گيري نشانگان ايمپاستر اختصاص يافت. جامعه پژوهش اين مرحله، دانشجويان تحصيلات تكميلي داراي نشانگان ايمپاستر در دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 1401-1402 بودند. ابتدا با استفاده از داده‌هاي كمي حاصل از اجراي مقياس پديده ايمپاستر كلنس،30 دانشجو به طور هدفمند براي شركت در مرحله كيفي انتخاب شدند. روش پژوهش كيفي، نظريه زمينه‌اي بود كه با استفاده از مصاحبه عميق نيمه¬ساختاريافته از شركت‌كنندگان پيرامون تجربه‌شان از نشانگان ايمپاستر سوالاتي پرسيده شد و مصاحبه‌ها تا اشباع نظري ادامه يافت. سپس يافته‌ها به روش اشتراوس و كوربين تجزيه و تحليل گرديد و مدل نظري نحوه شكل‌گيري نشانگان ايمپاستر در دانشجويان تحصيلات تكميلي تدوين شد. به منظور بررسي اعتبار يافته‌هاي كيفي از روش‌هاي باورپذيري، انتقال‌پذيري و تصديق‌پذيري استفاده شد. در مرحله دوم بر اساس مدل نظري تدوين شده، با هدف كاهش علائم نشانگان ايمپاستر و مديريت پيامدهاي مسير شغلي آن، چهار ويژگي براي مداخله مسير شغلي مناسب در نظر گرفته شد كه عبارت بود از بلندمدت، كل‌نگر، مبتني بر بافت و پيشگيرانه كه نهايتا مداخله ديالوگ‌هاي طراحي زندگي و مسير شغلي انتخاب شد. مرحله سوم به تعيين تاثير مداخله ديالوگ‌هاي طراحي زندگي و مسير شغلي بر علائم و پيامدهاي مسير شغلي نشانگان ايمپاستر اختصاص يافت. جامعه پژوهش اين مرحله، دانشجويان تحصيلات تكميلي داراي نشانگان ايمپاستر در دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 1403-1404 بودند. روش پژوهش، كمي از نوع نيمه آزمايشي بود. ابتدا به كمك مقياس پديده ايمپاستر كلنس، 30 شركت‌كننده به طور هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. شركت‌كنندگان گروه آزمايش طي پنج جلسه به صورت انفرادي مداخله دريافت كردند. به منظور سنجش نشانگان ايمپاستر و پيامدهاي مسير شغلي آن از ابزارهاي مقياس پديده ايمپاستر كلنس، مقياس اشتغال‌پذيري ادراك شده، پرسشنامه بي‌تصميمي مسير شغلي، مقياس رضايت مسير شغلي و پرسشنامه فرسودگي تحصيلي استفاده شد. نتايج حاصل از مصاحبه كيفي نشان داد كه مدل نظري نشانگان ايمپاستر دربرگيرنده شرايط زمينه‌اي با چهار مورد شامل در جست‌وجوي مادر، تعامل بين خواهر و برادرها، ادراك از وضعيت تحصيلي و شغلي والدين و ادراك از نقش خود در منظومه خانواده بود. شرايط علي شامل نُه مورد رقابت‌طلبي، استقلال‌طلبي، آرمان‌گرايي، سرابِ موفقيت، هدفمندي، آينده‌هراسي، جاودانگي، كنجكاوي و منِ ناكافي بود كه همگي مولفه‌هاي عامليت متورم به عنوان يك كد هسته‌اي بودند. شرايط مداخله‌گر شامل دو دسته نظام انضباطي و دِين به محيط حمايت‌گر بود. راهبردها شامل دو دسته راهبردهاي مألوف و راهبردهاي تأملي بود و پيامدها در سه دسته پيامدهاي روانشناختي ناكارآمد، پيامدهاي مسير شغلي متضاد و پيامدهاي مسير شغلي كارآمد قرار گرفتند. به منظور اعتباريابي و جهت اطمينان از روايي مدل تدوين شده، بر اساس نظر متخصصان شاخص نسبت روايي محتوايي لاوشه معادل يك به دست آمد و شاخص روايي محتوايي والتز و باسل معادل 88/0 محاسبه شد. نتايج حاصل از اجراي مداخله نشان داد كه اثر مداخله ديالوگ‌هاي طراحي زندگي و مسير شغلي بر علائم نشانگان ايمپاستر معنادار و ماندگار بود (62/0= η2) و (0001/0‎> p). همچنين مداخله به طور معناداري اشتغال‌پذيري ادراك شده را افزايش (50/0= η2)، بي‌تصميمي مسير شغلي را كاهش (44/0= η2) و رضايت مسير شغلي را افزايش داد (22/0= η2) و اثر آن در بلندمدت پايدار بود (0001/0‎> p). در مورد ابعاد فرسودگي تحصيلي نتايج حاكي از آن بود كه مداخله به طور معناداري خستگي عاطفي را كاهش داد و تاثير آن ماندگار بود (29/0= η2) و (001/0‎> p)، خودكارآمدي تحصيلي را افزايش داد كه اثر آن در بلند مدت همچنان ادامه داشت (72/0= η2) و (016/0‎> p)؛ اما بر مسخ شخصيت اثر نداشت (13/0= η2). در يك نتيجه‌گيري كلي مي‌توان گفت مدل نظري تدوين شده نشانگان ايمپاستر شامل نحوه شكل‌گيري، تداوم و پيامدها از اعتبار كافي برخوردار بود و مداخله ديالوگ‌هاي طراحي زندگي و مسير شغلي كه براي آن انتخاب شد، علائم نشانگان ايمپاستر را كاهش داد و پيامدهاي مسير شغلي آن را مديريت نمود و اثر آن در بلندمدت همچنان پايدار بود.

Imposter Syndrome, , Grounded Theory, , , Postgraduate Students of University of Isfahan, , Life an‎d Career Design Dialogues Intervention

Discovering The Imposter Syndrome Formation in Postgraduate Students, selec‎ting an‎d Determining the Effect of Appropriate Career Intervention on Its Symptoms an‎d Career Consequences

مشاوره

The present study aimed to discover the formation of imposter syndrome, an‎d selec‎t an‎d determine the effect of appropriate career intervention on the symptoms an‎d career consequences of this syndrome in postgraduate students at the University of Isfahan. The method of this research was a sequential mixed method including an explanatory design of participant selec‎tion an‎d an exploratory design of classification development, which was carried out in three stages. The first stage was dedicated to discovering the formation of imposter syndrome. The research population of this stage was postgraduate students with imposter syndrome at the University of Isfahan in the academic year 2022-2023. First, using quantitative data from the implementation of the Clance Imposter Phenomenon Scale, 30 students were purposefully selec‎ted to participate in the qualitative stage. The qualitative research method was grounded theory, using semi-structured in-depth interviews to ask participants about their experience with imposter syndrome, an‎d the interviews continued until theoretical saturation. The findings were then analyzed using Strauss an‎d Corbinʹs method, an‎d a theoretical model of imposter syndrome formation in postgraduate students was developed. To examine the validity of the qualitative findings, credibility, transferability, an‎d dependability methods were used. In the second stage, based on the theoretical model developed in the first stage, to reduce the symptoms of imposter syndrome an‎d manage its career consequences, four features were considered for an appropriate career intervention, which were long-term, holistic, context-based, an‎d preventive. an‎d finally, the Life an‎d Career Design Dialogues Intervention was selec‎ted. The third stage was dedicated to examining the effect of the life an‎d career design dialogues intervention on the symptoms of imposter syndrome an‎d its career consequences. The research population of this stage was postgraduate students with imposter syndrome at the University of Isfahan in the academic year 2024-2025. The quantitative research method was semi-experimental. First, using the Clance Imposter Phenomenon Scale, 30 participants were purposefully selec‎ted an‎d ran‎domly assigned to two experimental an‎d control groups. Participants in the experimental group received individual intervention over five sessions. To measure imposter syndrome an‎d its career consequences, The Clance Imposter Phenomenon Scale, Perceived Employability Scale, Career Indecision Questionnaire, Career Satisfaction Scale, an‎d Academic Burnout Questionnaire were used. The results of the qualitative interview showed that the theoretical model of imposter syndrome included contextual conditions with four items including searching for mother, interaction between siblings, perception of parentsʹ educational an‎d occupational status, an‎d perception of oneʹs role in the family system. The causal conditions included nine items: competitiveness, independence, idealism, the mirage of success, purposefulness, fear of the future, immortality, curiosity, an‎d insufficient me, all of which are components of the inflated agency. The intervening conditions included two categories: disciplinary system, an‎d debt to a supportive environment. The strategies included two categories: familiar strategies an‎d reflective strategies, an‎d the consequences were classified into three categories: ineffective psychological consequences, contrasted career consequences, an‎d effective career consequences. To validate an‎d ensure the validity of the developed model, based on the opinions of experts, Lawsheʹs content validity ratio index was obtained as 1, an‎d Waltz, & Bausellʹs content validity index was calculated as 0.88.

5

143417