• شماره ركورد
    24829
  • شماره راهنما
    BIO2 1071
  • عنوان

    بررسي ميزان بيان واريانت‌هاي ژن NUPR1 در سرطان تيروئيد پاپيلاري

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    ژنتيك
  • دانشكده
    علوم و فناوري‌‌‌هاي زيستي
  • تاريخ دفاع
    1404/06/04
  • صفحه شمار
    108 ص.
  • استاد راهنما
    سيد مرتضي جوادي راد
  • استاد مشاور
    محسن كلاهدوزان
  • كليدواژه فارسي
    سرطان تيروئيد پاپيلاري , واريانت‌هاي A و B , NUPR1 , RT-qPCR
  • چكيده فارسي
    سرطان تيروئيد پاپيلاري (PTC)، شايع‌ترين نوع سرطان تيروئيد است و علي‌رغم پيش‌آگهي نسبتا خوب، يكي از مشكلات عمده آن، متاستاز به غدد لنفاوي است كه مي‌تواند روند درمان و زنده‌ماني بيماران را تحت‌تاثير قراردهد. بررسي‌هاي مولكولي و شناسايي نشانگرهاي زيستي مرتباط با ايجاد تومور، پيشرفت و متاستاز اين سرطان، مي‌تواند به بهبود تشخيص زودهنگام، پيش‌بيني مسير بيماري و توسعه درمان‌هاي هدفمند، كمك كند. ژن NUPR1 به عنوان يك فاكتورهسته‌اي تنظيم‌كننده پاسخ‌هاي سلولي به استرس و تنظيم بقا و تكثير سلول‌ها در انواع متفاوت سرطان‌ها، شاخته شده‌است. اين ژن، داراي دو واريانت A و B است كه نقش و ميزان بيان آن‌ها در PTC تاكنون به‌طوركامل، بررسي نشده‌بود. دراين پژوهش، ميزان بيان واريانت‌هاي A و B ژن NUPR1 در نمونه‌هاي مختلف بافت تيروئيد شامل بافت سالم، گواتر، تومورPTC فاقد متاستاز به غدد لنفاوي (nPTC) و تومور PTC داراي متاستاز به غدد لنفاوي (mPTC) با استفاده از روش RT-qPCR،مورد ارزيابي قرار گرفتند. علاوه براين، ارتباط ميان ميزان بيان اين واريانت‌ها با عوامل باليني- پاتولوژيكي مانند سن و جنسيت بيماران، محل تشكيل تومور و اندازه تومور نيز بررسي شد. نتايج نشان دادند كه واريانت B ژن NUPR1 در بافت‌هاي متفاوت، تفاوت بيان داشت (p<‎0.05). درحالي‌كه، واريانتA، تفاوت بيان معني‌داري نداشت (p‎>0.05). ه طور كلي نيز در تمام نمونه‌هاي بررسي شده، ميزان بيان واريانت B به طور چشمگيري بيشتر از واريانت A بود. تحليل‌هاي جنسيتي نشان داد كه ميزان بيان واريانت B در زنان بيشتر از مردان است (p=0.02)، ولي واريانت A تفاوت معني‌داري بين دو جنسيت نداشت(p = 0.12) . همچنين، هر دو واريانت با افزايش سن بيماران، افزايش بيان معني‌داري را نشان دادند. ارتباط بين ميزان بيان واريانت‌ها و محل تشكيل تومور، و سايز تومورها نيز به شكل معني‌داري مشاهده شد. بررسي حساسيت و اختصاصيت واريانت‌ها در تشخيص انواع مختلف بافت‌ها با استفاده از تحليل ROC نشان داد كه واريانت B توانايي بالايي در تمايز بافت سالم از تومور فاقد متاستاز (AUC=0.8, p=0.0029)، گواتر از تومور فاقد متاستاز (AUC=0.95, p<‎0.0001) و تمايز تومور فاقد متاستاز از تومور متاستاز يافته (AUC=0.73, p=0.04) دارد. درحالي كه واريانت A در تمايز اين بافت‌ها از يكديگر، عملكرد قابل توجهي نشان نداد (p‎>0.05). اين يافته‌ها حاكي از آن است كه واريانت B ژن NUPR1 مي‌تواند به عنوان يك نشانگر زيستي مهم براي تشخيص، پيش‌بيني متاستاز و ارزيابي شدت بيماري در سرطان تيروئيد پاپيلاري مورد استفاده قرار گيرد.
  • كليدواژه لاتين
    Papillary thyroid carcinoma , variants A an‎d B , RT-qPCR , NUPR1
  • عنوان لاتين
    Investigation of NUPR1 gene variants in papilary thyroid carcinoma
  • گروه آموزشي
    زيست شناسي سلولي مولكولي و ميكروبيولوژي
  • چكيده لاتين
    Papillary thyroid carcinoma (PTC) is the most common type of thyroid cancer. Despite its relatively favorable prognosis, one of the major challenges is lymph node metastasis, which can significantly affect treatment outcomes an‎d patient survival. Molecular investigations an‎d the identification of biomarkers associated with tumor initiation, progression, an‎d metastasis can enhance early diagnosis, disease prognosis, an‎d the development of targeted therapies. The NUPR1 gene encodes a nuclear factor that regulates cellular stress responses, survival, an‎d proliferation, an‎d it has been implicated in various cancer types. NUPR1 exists in two variants, A an‎d B, whose expression levels an‎d roles in PTC have not been fully elucidated. In this study, the expression of NUPR1 variants A an‎d B was eva‎luated in different thyroid tissue samples, including healthy tissue, goiter, PTC tumors without lymph node metastasis (nPTC), an‎d PTC tumors with lymph node metastasis (mPTC), using RT-qPCR. Additionally, the correlation between the expression of these variants an‎d clinicopathological factors such as patient age an‎d sex, tumor location, an‎d tumor size was investigated. Results showed that variant B exhibited significantly different expression levels across tissue types (p <‎ 0.05), whereas variant A did not show significant variation (p ‎> 0.05). Overall, variant B expression was markedly higher than variant A in all examined samples. Gender-based analysis revealed that variant B expression was significantly higher in females compared to males (p = 0.02), while variant A showed no significant difference between sexes (p = 0.12). Both variants demonstrated a significant increase in expression with advancing patient age. Furthermore, significant associations were found between variant expression levels an‎d tumor location an‎d size. Receiver operating characteristic (ROC) curve analysis demonstrated that variant B has a high ability to distinguish between healthy tissue an‎d non-metastatic tumors (AUC = 0.8, p = 0.0029), goiter an‎d non-metastatic tumors (AUC = 0.95, p <‎ 0.0001), an‎d non-metastatic versus metastatic tumors (AUC = 0.73, p = 0.04). In contrast, variant A did not show significant diagnostic performance among these tissue types (p ‎> 0.05). These findings suggest that NUPR1 variant B may serve as a valuable biomarker for the diagnosis, metastasis prediction, an‎d severity assessment of papillary thyroid carcinoma.
  • تعداد فصل ها
    4
  • فهرست مطالب pdf
    138694
  • نويسنده

    پاليزوان، نگار