24436

HIS2 569

كارشناسي ارشد

تاريخ -تاريخ ايران اسلامي

ادبيات و علوم انساني

دي ماه 1403

108 ص.

سيدمسعود سيد بنكدار

ابوالحسن فياض انوش

خالصجات , اصفهان , قاجار , ناصرالدين شاه , مظفرالدين شاه

در ادوار مختلف تاريخي مسئله زمين داري و مالكيت زمين به عنوان يكي از مسائل مهم در ميان طبقه حاكم داراي اهميت زيادي بوده است،و ازجمله عوامل تاثيرگذار بر تغيير و تحولات اقتصادي،اجتماعي و سياسي به شمارمي آمد طبقه حاكمه از طريق تسلط بر زمين و استفاده از عوايد آن از جمله گرفتن ماليات هاي سنگين از كساني كه روي زمين كار مي كردند به نوعي قدرت خود را تثبيت مي كردندتكيه ي اصلي اين پژوهش در دوره قاجار است كه به توعي آغاز دوران جديدي در تاريخ ايران به شمار مي آيد در واقع.اعطاي امتيازات به خارجيان و ايرانيان از ويژگي هاي اقتصادي دوره ي ناصرالدين شاه مي باشد . او پس از شكست در اعطاي امتيازات به خارجيان و مسدود شدن راه هاي كسب درآمد براي خزانه اش، اقدام به فروش خالصجات به طبقات ممتاز و اشرافي جامعه كرد. شايد طبق تأكيدات شاه، هدف از اعطاي خالصجات بهبود وضع كشاورزي و ترقي كشور بوده است؛ اما دست اندركاران محلي اقتصاد ايران، باعث شدند تا شرايط به نفع آنان رقم بخورد. اصفهان، پايتخت صفويان از لحاظ زمين هاي خالصه منبعي سرشار براي اصلاحات كشاورزي به شمار مي آمد و درآمد آن نقش بسزائي در نظام ديواني اصفهان داشت. به همين دليل اين خالصجات براي دولت ، متوليان امور ديواني و متقاضيان خريد درآمد هنگفتي داشت كه باعث شد بر سر واگذاري خالصجات ميان رجال ديواني و محلي تا مدت ها درگيري روي دهد و در نتيجه مالكيت در اصفهان دچار آشفتگي شود. يافته ي اصلي در اين پژوهش بررسي وضعيت خالصجات شهر اصفهان و نتايج مثبت و منفي فروش اين زمين ها در دوره ناصري و پس از آن تا پايان دوره قاجار بر اساس منابع تاريخي و اسناد به دست آمده است و نشان مي دهد فروش و واگذاري زمين هاي خالصه به چه علت بوده است كه در واقع تحولات در اقتصاد جهاني و نياز هاي شاه و حكومت به پول نقد،نقش تجاري شدن كشاورزي در فروش اين املاك و يا ناكار آمدي املاك خالصه كه هر كدام از موارد ذكر شده در تصميم گيري نهايي دولت مردان قاجاري در فروش اين املاك موثر واقع شد و به هر حال سياست فروش اين املاك تصميمي بود كه به كار بسته شد و بخش وسيعي از اراضي خالصه فروخته شد؛بر همين اساس اسناد در كنار منابع كتابخانه اي به عنوان منابع اصلي ما در بررسي موضوع موردنظر به حساب مي آيند؛و روش مورد استفاده در اين پژوهش روش تاريخي باتاكيد بر منابع آرشيوي و كتابخانه اي مي باشد.

Khalisjat , Isfahan , Qajar , Naser al-Din Shah , Mozafar al-Din Shah

Investigating the status of Khalsjat in the city of Isfahan since the beginning of Naser al-Din Shahʹs period until the end Qajar period

تاريخ

In different historical periods, the issue of land ownership and land ownership has been of great importance as one of the important issues among the ruling class, and it was considered one of the factors influencing economic, social and political changes. The ruling class consolidated its power by dominating the land and using its revenues, including collecting heavy taxes from those who worked on the land. The main focus of this research is on the Qajar period, which is considered to be the beginning of a new era in Iranian history. In fact, granting privileges to foreigners and Iranians is one of the economic characteristics of the period of Nasser al-Din Shah. After failing to grant privileges to foreigners and blocking the ways to earn income for his treasury, he started selling the netherlands to the privileged and aristocratic classes of society. Perhaps, according to the Shahʹs assertions, the purpose of granting the netherlands was to improve the agricultural situation and the countryʹs progress; but local stakeholders in the Iranian economy caused the conditions to turn out in their favor. Isfahan, the capital of the Safavids, was a rich source of land for agricultural reforms, and its income played a significant role in the civil system of Isfahan. For this reason, these lands provided a huge income for the government, the civil administrators, and the buyers, which led to long-standing conflicts between civil and local officials over the transfer of lands, resulting in a chaotic ownership structure in Isfahan. The main finding in this research is the study of the status of the Khalis in the city of Isfahan and the positive and negative results of the sale of these lands during the Nasser period and thereafter until the end of the Qajar period, based on historical sources and documents. It shows what the reasons were for the sale and transfer of Khalis lands, which in fact were the developments in the global economy and the needs of the Shah and the government for cash, the role of commercialization of agriculture in the sale of these properties, or the inefficiency of Khalis lands, each of which was effective in the final decision of the Qajar government in the sale of these properties. In any case, the policy of selling these properties was a decision that was implemented and a large part of the Khalis lands were sold. Accordingly, documents, along with library sources, are considered our main sources in studying the subject in question; and the method used in this research is the historical method with an emphasis on archival and library sources.

108

120952