شماره ركورد
24149
شماره راهنما
CIV2 216
عنوان
اثر پشته بر رفتار سازهاي پلهاي چند دهانه قوسي آجري ايراني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
مهندسي عمران - سازه (پژوهش محور)
دانشكده
مهندسي عمران و حمل و نقل
تاريخ دفاع
1403/08/16
صفحه شمار
168 ص.
استاد راهنما
سيداميرمهرداد محمدحجازي
كليدواژه فارسي
پل قوسي ايراني , پشته , آجري , چنددهانه , روش اجزاء محدود
چكيده فارسي
پلهاي چنددهانه قوسي آجري ايراني در زيرساخت و سازههاي سنتي نقش مهمي دارند كه در دورههاي مختلف تاريخ اجرا شدند. اين پلها با توجه به كاربري، داراي پشته با ابعاد مختلف هستند. پشته به دليل توزيع بهتر بارهاي وارده به سازه، باعث افزايش ظرفيت باربري اين پلها ميشود. با توجه به اينكه پلهاي قوسي آجري در ايران داراي تاريخچهاي غني هستند، اما مطالعات محدودي در زمينه رفتار سازهاي آنها تحت شرايط بارگذاري مختلف انجام شده است. اين پژوهش تلاش دارد تا با شناسايي و تحليل دقيق اين تاثيرات، به پر كردن اين خلا علمي كمك كند. در اين پاياننامه ظرفيت باربري پلهاي چنددهانه قوسي آجري ايراني و اثر پشته خاكي بر آنها بررسي شده است. اين پلها با 3 نوع قوس نيمدايره، پنج اوهفت و شاخبزي كه قوسهاي پنج اوهفت و شاخبزي، خود به 3 نوع كند، معمولي و تند تقسيم ميشود، تحت بارگذاري ثقلي، نشست تكيهگاهي و زلزله با تحليل غيرخطي توسط نرمافزار المانمحدود ANSYS مورد بررسي قرار گرفتهاند.
پارامترهاي هندسي مورد بررسي شامل نسبت عرض پايهي مياني پل به دهانهي قوس برابر 4/0، 6/0 و 8/0، نسبت عرض پايههاي كناري به عرض پايههاي مياني پل برابر 5/0، 75/0 و 1، نسبت عرض پل به طول دهانهي قوس برابر 75/0، 1 و 25/1، نسبت ارتفاع پشته خاكي از راس قوس به طول دهانهي قوس برابر 2/0، 3/0 و 4/0 و نسبت ارتفاع پشته خاكي از پشته آجري تا راس قوس به ارتفاع پشته آجري برابر 0، 25/0 و 5/0 براي پلهاي داراي قوس نيمدايره تحت بار ثقلي و همچنين، نسبت عرض پايه پل به دهانهي قوس برابر 4/0، 6/0 و 8/0 و نسبت ارتفاع پشته خاكي از راس قوس به طول دهانهي قوس برابر 2/0، 3/0 و 4/0 براي پلهاي داراي قوس پنج اوهفت و شاخبزي ميباشد. بارگذاري ثقلي شامل بار گسترده روي سطح پل، بار خطي وسط دهانه قوس مياني و بار خطي وسط يكي از پايههاي مياني ميباشد. همچنين، نشست تكيهگاهي شامل نشست پايه كناري و نشست يكي از پايههاي مياني ميباشد.
در اين تحقيق، حداكثر ظرفيت باربري براي بارگذاريهاي ذكر شده، محل تركخوردگي تحت بارگذاري ثقلي، نشست تكيهگاهي و پارامترهاي بهينه هندسي در حالتهاي مختلف به دست آمده است. نتايج نشان داد كه پشته خاكي تأثير قابلملاحظهاي در ظرفيت باربري پلهاي مورد مطالعه داشته است. همچنين، پشته در حالت بارگذاري خطي داراي اثر بهتري نسبت به بارگذاري گسترده ميباشد.
نتايج اين تحقيق، ميتواند به طراحي بهينه پلهاي قوسي آجري در برابر بارگذاريهاي ذكر شده منجر شود. همچنين، شناخت محل تركخوردگي در حالتهاي بارگذاري مختلف، ميتواند در ارائه راهكارهايي براي تقويت و نگهداري اين سازهها مفيد واقع شود.
كليدواژه لاتين
Persian Arch Bridge , Backfill , Brick , Multi-Span , Finite Element Method
عنوان لاتين
The Effect of Backfill on Structural Behaviour of Persian Multi-Span Brick Masonry Arch Bridges
گروه آموزشي
مهندسي عمران
چكيده لاتين
Persian multi-span masonry arch bridges play a significant role in traditional infrastructure and construction, having been built during various historical periods. These bridges, depending on their usage, have backfill with different dimensions. The backfill enhance the load distribution on the structure, thereby increasing the load-bearing capacity of these bridges. Despite the rich history of brick arch bridges in Iran, limited studies have been conducted on their structural behavior under various loading conditions. This research aims to address this scientific gap by identifying and analyzing these impacts.
This thesis investigates the load-bearing capacity of Persian multi-span brick arch bridges and the effect of backfill on them. The bridges are examined with three types of arches: semi-circular, four-centered, and pointed arches, with the four-centered and pointed arches further divided into three categories: drop, ordinary, and raised. They are analyzed under vertical loading, support settlement, and seismic load using nonlinear analysis through the finite element software ANSYS.
The geometric parameters studied include the ratio of the middle pier width to the arch span (0.4, 0.6, and 0.8), the ratio of the side piers width to the middle pier width (0.5, 0.75, and 1), the ratio of the bridge width to the arch span length (0.75, 1, and 1.25), the ratio of backfill height from the arch crown to the arch span length (0.2, 0.3, and 0.4), and the ratio of the soil backfill height from the arch crown to the brick spandrel wall height (0, 0.25, and 0.5), for bridges with semi-circular arches under vertical load. Also, the ratio of the bridge pier width to the arch span (0.4, 0.6, and 0.8) and the ratio of soil backfill height from the arch crown to the arch span length (0.2, 0.3, and 0.4) are studied for four-centered and pointed arch bridges.
Vertical loading includes uniform loads on the bridge surface, linear loads at middle span of the central arch, and linear loads at middle span of one of the central pier. Support settlement includes settlement at one of the side pier and settlement at one of the central pier.
In this study, maximum load-bearing capacity for the mentioned loadings, crack locations under gravitational loading and support settlement, as well as optimal geometric parameters in different scenarios have been determined. The results indicate that backfill has a significant impact on the load-bearing capacity of the studied bridges. Furthermore, backfill had a better effect under linear loading compared to uniform loading.
The findings from this research can lead to optimal design for brick arch bridges against specified loadings. Additionally, understanding crack locations under various loading conditions can provide useful insights for strengthening and maintaining these structures.
تعداد فصل ها
8
فهرست مطالب pdf
117588
نويسنده