24090

PHI2 480

كارشناسي ارشد

فلسفه

ادبيات و علوم انساني

شهريور ماه 1402

130 ص.

علي كرباسي زاده

ابن رشد , خودتنهاانگاري , بين الاذهانيت , عقل هيولاني , عقل فعال

با شكل¬گيري فلسفه مدرن و توجه به آگاهي و ذهن مسائل جديدي در فلسفه مطرح شد كه برخي به بحراني جدي در فلسفه تبديل¬شدند. از جمله مي¬توان به مسئله «سوليپسيسم» اشاره¬كرد. «سوليپسيسم كه مي¬¬توان از آن تحت عنوان «خودتنهاانگاري» يادكرد، متضمن اين مطلب است كه شخص فقط درباره خود و ايده¬ ها، احساسات، عواطف و متعلّقات آگاهي خود ادعاي معرفت¬بخش بودن مي¬¬كند و درباره ساير امور چنين ادعايي ندارد. يك سوليپسيست مي¬تواند نسبت به جهان خارج يا نسبت به اذهان ديگر يا نسبت به هر دو شكاك باشد. ...[اما برخي از فيلسوفان با طرحِ] نظام فلسفي خويش...از بين الاذهاني بودن معرفت دفاع مي¬كنند و سوليپسيم كلاسيك را نفي¬مي¬¬كنند.» (ويتگنشتاين، 1393: 186). اين پژوهش اولا قصد پرداختن به ¬مسئله¬ي سوليپسيسم و بين¬الاذهانيت را ندارد، بلكه درصدد آن است كه صورتي شبيه به اين مسئله را در ادبيات ابن¬¬رشد مطرح¬كند و سپس پاسخ ابن¬¬رشد به آن را بررسي¬كند. به عبارت ديگر ابن¬رشد در طرح خود از مسئله عقل، پرسش¬هايي مطرح مي¬كند كه طرح او از مسئله عقل پاسخي به آن¬هاست و ذيل يكي از پرسش¬هاي مطرح شده، مسئله به صورت امكان بين الاذهاني بودن معرفت مطرح¬مي¬¬شود كه نظريه عقل ابن¬ رشد پاسخي به اين پرسش است. ارسطو در درباره نفس از عقل منفعل و فاعل صحبت¬مي¬¬كند كه كاركرد اين دو عقل ساختار آگاهي انسان را تشكيل¬مي¬¬دهند. كاركرد عقل منفعل يا عقل هيولاني همان پذيرندگي معقولات است. ابن¬رشد بيان-مي¬¬كند كه «فهم چيزي جز دريافت معاني [معقول] نيست» ( Averroes,2009:351). پس اصل رخداد فهم در نسبت با عقل هيولاني صورت¬مي¬¬گيرد. اما عقل هيولاني چيست و چه ويژگي¬¬هايي دارد. ابن¬رشد بيان خود را ذيل پرسش¬¬هايي طرح¬مي¬كند كه يكي از اين پرسش¬¬ها كه مربوط به مسئله¬ي ماست، چنين است: « اگر مُدرَك من و مُدرَك تو از هر جهت يك چيز باشد، لازم¬مي¬¬آيد كه وقتي من به معقولي علم دارم، تو نيز بايد به آن علم داشته¬باشي [كه ناممكن است] و بسيار امور ناممكنِ ديگر [ هم رخ مي¬دهد. و] اگر ادعاكنيم كه [مدرَك من و تو، دو شي] متكثراست، لازم¬مي¬¬آيد كه مدرَك من و مدرَك تو از جهت نوع واحد باشند اما از جهت فرد، دو [فرد متمايز] باشند. بدين طريق [اين مدرَك] يك مدرَك ديگر خواهدداشت و اين فرآيند تا بي نهايت ادامه پيدا¬مي¬¬كند. بدين ترتيب براي دانش¬آموز ناممكن خواهد¬بود كه از معلم [چيزي] ياد بگيرد»( Averroes,2009:328). چالش در اين¬ است كه اگر مدرَكات افراد واحد باشند، لازمه آن اين است كه آگاهي تمام افراد يكسان باشد و هرچه را فرد الف مي¬¬فهمد، فرد ب هم بفهمد، اما تجربه ما شهادت¬مي¬¬دهد كه چنين نيست. پس بايد طرف ديگر برقرارباشد، يعني اينكه مدرَكات داراي كثرت هستند و مدركات هر فرد مختص به اوست. پس ما نمي¬-توانيم به آگاهي واحدي دست¬پيدا¬كنيم و در اينجاست كه گويي نوعي سوليپسيسم واقع¬مي¬¬شود. حال ابن¬¬رشد براي حل اين پرسش گونه¬¬اي وحدت در كثرت را براي آگاهي مطرح¬مي¬¬كند. پژوهش ما، بررسيِ نظريه¬ي عقل ابن¬رشد به عنوان پاسخي براي پرسش مذكور¬است.كوشش ما اين است كه اولا بتوانيم خوانشي منسجم و قابل دفاع از نظريه¬ي وحدت عقل ابن¬رشد ارائه¬دهيم و سپس امكان¬هاي اين ايده¬ را براي حل مسئله¬ي خودتنهاانگاري مورد بررسي¬قراردهيم.

Ibn Rushd , Solipsism , intersubjectivity , material intellect , active intellect

Assessing of Intersubjectiveing of Khowledge According to the thory of unity of Intellect in Ibn Rushd’s Philosophy

فلسفه

With the formation of modern philosophy and attention to consciousness and the mind, new issues were raised in philosophy, some of which became a serious crisis in philosophy. Among others, we can mention the issue of "solipsism". Solipsism, which can be referred to as "self-isolation", implies that a person claims to be knowledgeable only about himself and his ideas, feelings, emotions, and related consciousness, and about other matters. There is no such claim. A solipsist can be skeptical of the outside world or of other minds or both. ...[But some philosophers with the design of] their philosophical system...defend the intersubjectivity of knowledge and negate classical solipsism." (Wittgenstein, 1393: 186). First of all, this research does not intend to deal with the problem of solipsism and intersubjectivity, but it aims to present a similar problem in Ibn Rushdʹs literature and then examine Ibn Rushdʹs answer to it. slow In other words, in his proposal of the problem of reason, Ibn Rashd raises questions to which his proposal of the problem of intellect is an answer, and under one of the questions raised, the question of the possibility of intersubjectivity of knowledge is raised. It is possible that Ibn Rushdʹs theory of intellect is an answer to this question. Aristotle talks about the passive and the active intellect in about the soul, and the functions of these two intellects form the structure of human consciousness. The function of passive intellect or material intellect is the acceptance of reasonableness. Ibn Rashd states that "understanding is nothing but receiving [reasonable] meanings" (Averroes, 2009:351). So, the main event of understanding takes place in relation to the mind of the beast. But what is the mind of a beast and what are its characteristics? Ibn Rashd presents his statement under the following questions, one of which is related to our problem: "If my knowledge and your knowledge are the same in every way, then it is necessary It turns out that when I have reasonable knowledge, you should also have knowledge about it [which is impossible] and many other impossible things [occur. And] if we claim that [the evidence of me and you, two objects] is plural, then it is necessary that the evidence of me and your evidence are one in terms of type, but in terms of the person, they are two [different individuals]. In this way [this degree] will have another degree and this process will continue indefinitely. In this way, it will be impossible for the student to learn [something] from the teacher" (Averroes, 2009:328). The challenge is that if peopleʹs knowledge is the same, it is necessary that the awareness of all people is the same and what person A understands, everyone else understands, but our experience testifies that this is not the case. So the other side must be valid, that is, that there are multiple proofs and each personʹs proofs are unique to him. Therefore, we cannot achieve a single consciousness, and this is where a kind of solipsism occurs. To solve this question, Ibn Rushd proposes a kind of unity in plurality for consciousness. Our research is the examination of Ibn Rushdʹs theory of reason as an answer to the mentioned question. Our effort is to first provide a coherent and defensible reading of Ibn Rushdʹs theory of the unity of reason, and then the possibilities of this Letʹs examine the idea to solve the problem of loneliness.

4

78023