23997

PSY2 871

كارشناسي ارشد

روانشناسي باليني

علوم تربيتي و روان شناسي

1403/6/26

75

دكتر علي محرابي

دكتر اعظم نقوي

ذهني سازي , تجربه تروماتيك , تعرض جنسي , زنان

اين پژوهش كيفي با هدف واكاوي ذهني¬سازي در زنان داراي تجربه تروماتيك ناشي از تعرض جنسي انجام شد. براي انجام اين پژوهش از روش تحليل مضمون شش مرحله‌اي بران و كلارك استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش را زنان با تجربه تعرض جنسي در استان اصفهان تشكيل داده‌اند. نمونه¬گيري پژوهش به روش گلوله برفي و تا حد اشباع (هشت نفر) انجام گرفت و داده‌ها با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته جمع‌آوري و پس از كدگذاري، تحليل ‌شد. در نتيجه‌ي تحليل مصاحبه‌ها دو مضمون اصلي به دست آمد كه شامل: 1) حمله نخستين به ذهني سازي و 2) بار ابدي بودند. براي مضمون اول، سه مقوله روايت تعرض جنسي، نگرش گذشته محور و حال حاضر فرد، و تجربه فرد پس از تروما بدست آمد. در مضمون دوم، آثار ماندگار تجربه تعرض جنسي بر ايجاد مشكلات در چهار بعد ذهني¬سازي شركت كنندگان (دروني ـ بيروني، خود ـ ديگري، شناختي ـ هجاني، و خودكار ـ كنترل¬شده) مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد اكثر زنان حاضر در اين پژوهش پس از تجربه‌ي تعرض جنسي، تشديد عدم تعادل در چهار بعد ذهني¬سازي را تجربه كرده‌اند؛ شركت كنندگان اين پژوهش اغلب اين عدم تعادل را به شكل تشديد شده و فراگيرتر همان نوع جهت گيري‌هاي پيش از تعرض در زندگيشان نشان داده‌اند. همچنين، زنان داراي تجربه‌ي تعرض جنسي، در عملكرد ذهني سازي پس تروما، تحت تاثير مُدها (حالت‌هاي) غير ذهني سازي بوده‌اند. بيشترين مد تجربه شده براي اين زنان، مد برابري رواني بوده است كه نمود بيروني آن به شكل تداعي‌هاي فراگير تروما بوده است كه اختلال جدي در زندگي ايجاد كرده است. مد وانمودي اغلب در ادراك تاخيري تروما و مد غايت شناسي در جهت‌گيري‌هاي نامتعادل عليه خود و ديگري در شرايط استرس‌زا خود را نشان داده‌اند. همچنين يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد شركت كنندگان علاوه بر خارج شدن از موضع ذهني¬سازي و ناتواني از فرضيه سازي‌ به شكل كارآمد، بدون قطعيت و بدون قضاوت، به شكل گسترده، بي‌اعتمادي معرفتي و عدم امنيت را تجربه كرده‌اند كه اين مسئله خود را در شكست در شكل‌دهي روابط صميمانه و داراي حس اعتماد و همچنين در پردازش حادثه تروماتيك تعرض جنسي و ساير حوادث اضطراب زا در ادامه‌ي زندگي اين افراد نشان داده‌است.

mentalization , traumatic experience , sexual assault , women

Exploring mentalization in women with traumatic experiences after sexual assault

روان شناسي

This qualitative research was conducted to analyze mentalization of women with traumatic experiences of sexual assault. Braun and Clarkeʹs 6-phase thematic analysis method was used to conduct this research. The statistical population of this research consists of women who experienced sexual abuse in Isfahan province. The sampling of the research was done by snowball method and continued until saturation (8). the data was collected using semi-structured interviews and analyzed after coding. As a result of the analysis of the interviews, two main themes were obtained, which included: 1) the first attack on mentalization and 2) forever burden. In the first theme, the narrative of sexual assault, the personʹs past and present perspective, and the personʹs experience after the trauma were discussed. In the second theme, the lasting effects of the experience of sexual abuse in the participants ʹ dimensions of mentalizing ability(inner-outer, self-other, cognitive-affective, automatic-controlled) were investigated. The findings of the research showed that most of the women in this study experienced the aggravation of the imbalance in the 4 dimensions of mentalization after experiencing sexual abuse. The participants of this research have often shown this imbalance in an intensified and more pervasive form of the same type of pre-assault orientations in their lives. According to these results, women who have experienced sexual abuse, in the performance of mentalization after the trauma, have been influenced by non-mentalizing modes. The most experienced mode for these women has been psychic equivalence mode, whose outward appearance has been in the form of pervasive trauma associations that have caused serious disruption in life. Pretend mode has often been shown in the delayed perception of trauma and teleological mode in unbalanced orientations against oneself and other in stressful situations. Also, the findings of this research show that the participants, in addition to being out of the mentalizing stance and being unable to hypothesize efficiently, without certainty and without judgment, have widely experienced epistemic mistrust and lack of security. The failure to form sincere and trusting relationships, as well as to process the traumatic incident of sexual assault and other anxiety-inducing incidents, has been shown in the lives of these people.

5

76699